ŞİİR - GÜL VE BÜLBÜL ŞİİRLERİ

Zaman, o gül gibi gül görmedi zaman olalı,

Gülün güzelliği dillerde dâsitân olalı.

Ve serin serviler altında kalan kabrinde,

Her seher bir gül açar; her gece bir bülbül öter.  Yahya Kemâl Beyatlı
 

Utançtan al al olmuş kan dolmasıyla güller,

Âşina olmuş idi çevresine bülbüller.
 

Bülbül Rabbe bağlıydı, değildi güle aşık,

Bahçesinde manzara hayat kadar karışık. Farika Teymur
 

Eğilmiş arza, kanar, muttasıl kanar güller,

Durur alev gibi dallarda kanlı bülbüller,

Sular mı yandı? Neden tunca benziyor mermer?
 

Bu bir lisân-ı hafîdir ki ruha dolmakta,

Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta. Ahmed Haşim
 

Gerek ağla, gerekse gül, cihân fâriğdur ey bülbül!

Kimine âteş olur gül, kimine gülistân âteş. Necâtî Bey
 

Yıkılmış dilberin mâmur illeri, susmuş bülbül, söylemiyor dilleri,

Dağılmış sümbülü, solmuş gülleri, yüzüne dökülmüş teller perişan.  Karacaoğlan
 

Coşkun sular gibi çağlar akarken, bülbülü çoğalmış güle bakarken,

Dahi açılmadık güller kokarken, gül kıymetin bilmez ellere düştüm. Gedâyî
 

Düş yollara, iki gözün aksa da, kavuş güle, gül seni bıraksa da. Nurullah Genç
 

Sen gül dalında gonca, ben dağ yolunda yonca,

Sen açılıp gülersin, ben sararıp solunca. Orhan Seyfi Orhon
 

Gül alırlar gül satarlar, gülden terazi tutarlar,

Gülü gül ile tartarlar, çarşı pazarı güldür gül. Ümmî Sinan
 

Bu gelen gece gül gülmesidir, bu gelen gece bülbül sesidir. Mustafa Özer
 

Dünya sürgünde gülistandır, onda ay yüzlü bir Gül vardır,

Dünya ki o ay yüzlü Gül’e, gülistan olmak için vardır. Mahmut Çetin