Duâ; Allahü teâlâya yalvararak muradını istemektir. Allahü teâlâ, duâ eden Müslümanı çok sever. Duâ etmeyene gazap eder. Duâ müminin silâhıdır. Dinin temel direklerinden biridir. Yerleri, gökleri aydınlatan nûrdur. Duâ, gelmiş olan dertleri, belâları giderir. Gelmemiş olanların da gelmelerine mâni olur.

Allahü teâlâ; “Bana hâlis kalb ile duâ ediniz! Böyle duâları kabul ederim.” buyurdu. Bunun için, duâ etmek, namaz, oruç gibi ibâdettir. Allahü teâlâ; “Bana ibâdet yapmak istemeyenleri, zelîl ve hakîr yapar, Cehenneme atarım.” buyurdu. Allahü teâlâ, herşeyi sebep ile yaratmakta, nimetlerini sebeplerin arkasından göndermektedir. Zararları, dertleri defetmek için ve faydalı şeyleri vermek için de, duâ etmeyi sebep yapmıştır. Hadîs-i şerîfte buyuruldu ki:

“Duâ, ibâdetin aslı ve özüdür. Allah katında duâdan makbûl birşey yoktur. Duâ yetmiş türlü kazayı önler. Ömrün bereketini artırır.”

Bir kimse Cüneyd-i Bağdâdî hazretlerinden duâ istediğinde şöyle duâ ederdi:

“Allahü teâlâ senin kalbini dağınık etmesin! Seni, kendisinden alıkoyan her şeyden kurtarsın! Kendisine kavuşturan şeylere kavuştursun! Sana kendisiyle beraber olmaya lâyık bir edep ihsan eylesin! Kalbinden, râzı olmadığı, beğenmediği şeyleri çıkarıp, kendi rızasını koysun! Seni kendisine ulaştıran yola kavuştursun!”

İnsanlık tarihi boyunca yapılan savaşların en kanlısı olan II. Dünya Savaşı, 1 Eylül 1939’da başlayıp, 8 Mayıs 1945’de bitmişti. 38 milyon kadar insanın öldüğü bu savaşta, görünüşte Almanlar mağlup oldular. Fakat kısa zamanda eskisinden daha kuvvetli devlet oldular.

Esas kaybeden, kazanmış görünse de İngilizler oldu. Topraklarında güneş batmayan imparatorlukları küçüldü ve bütün sömürgelerini yavaş yavaş kaybettiler. Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılmasında büyük rol oynamışlardır.