Yalancı dünyaya konup göçenler,

Ne söylerler ne bir haber verirler.

Üzerinde türlü otlar bitenler,

Ne söylerler ne bir haber verirler.
 

Kiminin başında biter ağaçlar,

Kiminin başında sararır otlar,

Kimi mâsum, kimi güzel yiğitler,

Ne söylerler ne bir haber verirler.
 

Toprağa gark olmuş nâzik tenleri,

Söylemeden kalmış tatlı dilleri,

Gelin, duâdan unutman bunları,

Ne söylerler ne bir haber verirler.
 

Kimisi dördünde kimi beşinde,

Kimisinin tâcı yoktur başında,

Kimi altı, kimi yedi yaşında,

Ne söylerler ne bir haber verirler.
 

Kimisi bezirgân kimisi hoca,

Ecel şerbetini içmek de güç a,

Kimi ak sakallı kimi pîr koca,

Ne söylerler ne bir haber verirler.
 

Yûnus der ki; gör takdirin işleri,

Dökülmüştür kirpikleri kaşları,

Başları ucunda hece taşları,

Ne söylerler ne bir haber verirler.