MAKALE - DİNLERARASI DİYALOG (1)

Müslüman iken, dinden çıkmak, kâfir olmak için dinin tamamını veya önemli bir kısmını inkâr etmek gerekmez. Zarurat-ı diniyeden birini inkâr eden, dinin geri kalan kısmını kabul ve tasdik etse bile kâfir olur... Artık onların namazları, oruçları, zekâtları, hacları, Kur'ân tilâvetleri kendilerine fayda vermez... Zarurat-ı diniyeden birini inkâr eden kesinlikle dinden çıkmış, küfre sapmış olur. Neuzübillah!

Kelime-i Tevhid'e, dine aykırı üçüncü bir cümle ve hüküm ilâve etmek nasıl küfür ise, o iki cümlenin birini kesin bir şekilde veya zımnen inkâr etmek de böyledir. Meselâ; “Kâfirleri üzmemek için Kelime-i Tevhid'in ikinci cümlesini yani Muhammed Resûlullah kısmını söylemeyiverelim.” demek asla caiz olamaz. İki kelimeyi meskûtün anh geçmek (sessizlikle örtmek) İslâmın tamamını inkâr mânâsına gelir. Muhammed Resûlullah hükmünü kaldırırsanız (veya kâfirleri üzmemek için söylemezseniz) geriye İslâmdan ne kalır?..

Her dinde Allah inancı vardır. Lâkin bu, mümin olmak için yetmiyor. Muhammed aleyhisselâmın Allah elçisi ve habercisi olduğuna iman edeceksin, Onun bildirdiği Kur'ân-ı Azimüşşan’ın Allahın kitabı olduğunu kabul edeceksin, Onun getirdiği din ve şeriatı kabul edeceksin ki, Allaha hakkıyla iman etmiş olasın...

İmdi, hiçbir Müslümanın, kâfirlerin gönlünü hoş etmek, onlara şefkat ve merhametle yaklaşmak için dinin esaslarından tâviz (ödün) vermeye hakkı yoktur... Hazret-i İbrahim; “Yahudi veya Nasranî değildi; o hanifti, müslimdi.” Kur'ân böyle diyor. Kur'ân'ın bu açık beyanı karşısında “Üç İbrahimî din...” safsatalarının hiçbir kıymeti yoktur. Hazret-i Musa'nın dini de İslâm idi. Hazret-i İsa'nın dini de İslâm'dan başka bir şey değildi. Muhammed aleyhisselâmın gelmesiyle, ondan önceki dinlerin ve şeriatların hükümleri kalmamıştır.

“Üç hak din...” gibi sözler Kur'ân'ın ruhuna, Resûl-i Kibriya Efendimizin beyanatına ve İslâm dininin temel ve esaslarına tamamen aykırıdır.