Allahü teâlânın zatını görmüyoruz. Fakat, Allahü teâlânın eserlerini, yarattıklarını, her zaman, her yerde görüyoruz. Güneş, ay, yıldızlar, denizler, dağlar, taşlar, insanlar, hayvanlar, ağaçlar, gece ve gündüz, yaz, kış..... ne görebiliyorsak, bütün bunların yaratıcısı hiç şüphesiz, Allahü teâlâdır. Çünkü, Allahü teâlâdan başka, bir varlık, meselâ; insanların en akıllıları bir araya gelseler, bu muazzam eserlerden en küçüğünü, meselâ, bir karıncayı yaratabilirler mi? Bir Pastör, hiç yoktan bir mikrop yaratabilir mi? Bir Edison, güneş ışığına benzer bir ışık icat edebilir mi? Bir Galile, dünyanın dönüşündeki intizamı değiştirebilir mi? İnsanları göklerde ve deniz altında dolaştıran, radyoları, televizyonları, bilgisayarları... bulan bir insanın beynini yaratan kimdir? Bütün bu azametli varlığı yaratanı inkâr etmek için, insanın ya ahmak olması, ya koyu cahil olması veya kör bir inadın kurbanı olması lâzımdır.

Göklerdeki muazzam âlemleri, dünyada gördüğümüz her eseri, dünyanın dönüşünü, gece ve gündüz hâdiselerini, mevsimleri ve herşeyi tabiat kuvveti, tabiat kânunudur diyerek Allahü teâlâyı inkâr edenler var. Bunlara sormak lâzım:

“Bu muazzam eserlerin sahibi yok mudur? İnsanların meydana getirdikleri en ufak bir eser, insan şuur ve zekâsının bir mahsulü olduğunu kabul ediyoruz da, bu, akılları durduran muazzam eserler, kendi kendine meydana gelmiş olabilir mi? Bu eserlerdeki intizamı ve dengeyi, şuursuz ve donuk tabiat mı meydana getirmiştir?”

İnkârcıların bu sözlerini normal bir aklın, hatta basit bir anlayışın dahi, kabul etmesi mümkün değildir.