Sultan l. Ahmed Hân, zamanın büyük âlimi ve velî Aziz Mahmud Hüdayi hazretlerine bir hediye sunmak istiyordu. Bu rehber insanın kendisinden bu hediyeyi kabul etmesi onu çok memnun edecekti. Sultan Ahmed Hân, birgün kendine uygun gördüğü bir hediyeyi Aziz Mahmud Hüdayi hazretlerine gönderdi. Ama o, hediyeyi kabul etmedi.

Şüphesiz bu kabul etmeyişi, sultana karşı bir tavır anlamına gelmiyordu. Evliyânın büyüklerinden çoğu prensip olarak hediye kabul etmezdi. Bu, büyük insanların dünya malına hangi gözle baktıklarını, başkaları için ulaşılmaz sayılan şeylerin nazarlarında hiçbir değer taşımadığını ifade etmenin bir yoluydu.

Sultan Ahmed Hân, o mübarek zatın kabul etmediği hediyeyi yine bu devrin evliyâsından Abdülmecid Sivasî hazretlerine gönderdi ve o kabul etti. Kendisine, padişahın aynı hediyeyi Aziz Mahmud Hüdayi hazretlerine sunduğu ama kabul etmediği de hatırlatıldı. Sivasî hazretleri gerçek büyüklere yakışır bir tutum ortaya koydu:

- Hüdayi hazretleri bir karga değildir ki leşi kabul etsin.

Aziz Mahmud Hüdayi hazretlerine de dediler ki:

- Efendim, sizin kabul etmediğiniz hediyeyi Abdülmecid Sivasî kabul etti.

O da şu ibretli cevabı verdi:

- Onun için bir mahzuru yoktur. Çünkü o öyle büyük bir ummandır ki, bir parça çamurun kendini bulandırmayacağını bilir...

15 Şubat 1947’de Rodos ve 12 Adalar Yunanistan’a terkedilmişti. Lozan Antlaşması ile İtalya’ya verilen Rodos ile Ege Denizi’ndeki 12 Ada, 24 yıl müddetle İtalyanların yönetimi altında kalmıştı. İkinci Dünya Harbi’nden yenik çıkan İtalya, 15 Şubat 1947 günü Paris’te imzaladığı antlaşma ile Rodos ve 12 Adalar’ı savaş tazminatı olarak Yunanistan’a terketmişti. Böylece bu adalar 400 yıl Türk adaleti altında kaldıktan sonra 24 yıl da, İtalyan egemenliğini yaşamış oluyordu.