Dünya ve ahiret saadetine kavuşmak; ancak ve yalnız, dünya ve ahiretin efendisi, yaratılmışların en üstünü ve en kıymetlisi olan Muhammed aleyhisselâma uymakla olur.

Muhammed aleyhisselâma uymak, İslâm dininin emirlerini yapmak, yasaklarından kaçınmakla olur. Doğru itikadı öğrenip imanını buna göre düzeltmek, bundan sonra ibâdet bilgilerini öğrenip onunla amel etmek lâzımdır. İman bilgileri ile farzlardan ve haramlardan kendine lâzım olanlarını öğrenmek farzdır. Bunları öğrenmemek büyük günahtır. Bu dünya imtihan yeridir. Dünyanın görünüşü yalancı yaldızlarla süslüdür. Nefse hoş gelen haramlar, dışı şekerle kaplanmış zehir gibidir. Dünya, insanı Allahü teâlâdan uzaklaştıran şeyler demektir.

Akıllı kimse, fâni olanı baki olana tercih etmez. Çabuk geçen bir lezzet için kendini felâkete sürüklemez ve sonsuz nimetleri kaçırmaz. Verdiği sözü tutar. Zamanın kıymetini bildiği için, her işini dakikası dakikasına yapar. Üzerine aldığı bir işi bitirmeden, içi rahat etmez. Bir işi yarına bırakmak şöyle dursun, yarın yapılacak işi, mümkünse bugün yapar.

Böyle kimseler, ruhunun temizliği yanında, vücut temizliğine de çok dikkat ederler. Kullandığı eşyalar, yiyip içtikleri, evi, çevresi hep temiz olur. Ayrıca güler yüzlü, tatlı dilli, vakur ve kibârdır. Anasına, babasına, hocasına, büyüklerine karşı son derece saygılıdır. Herkesle iyi geçinir ve kendisi ile iyi geçinilir.

Böyle olan Müslümanlar, dünyada rahat ettikleri gibi, ahirette de rahat ve huzur içinde olurlar.

Peygamber efendimiz, Medine’den 12 000 kişilik bir ordu ile gelerek, harp etmeden Mekke-i Mükerreme’yi 630 yılında teslim aldı. Düşmanlarına da; “Sizin hiçbirinizi, sorguya çekecek değilim. Gidiniz, hepiniz serbestsiniz!” buyurdu.

Kâbe’yi putlardan temizledi ve Hazret-i Bilâl, Kâbe’nin damına çıkarak Mekke’de ilk ezânı okudu. Müslümanlar; göç ederek ayrıldıkları Mekke, Kâbe ve vatanlarına, böylece yeniden kavuşmuş oldular.