İslâmiyette ilk vakıf, Peygamberimiz Muhammed aleyhisselâm tarafından, Hicretin 3. senesinde Medine’de kurulmuştur. Peygamber efendimiz, kendi mülkü olan yedi hurmalığı, İslâmiyeti korumak maksadıyla vakfetmiştir. Peygamber efendimizin bu sünnetine uyarak Eshâb-ı kirâm da vakıf yapmışlardır.

Hazret-i Ömer, Medine-i Münevvere’deki Semg (Temg) adlı hurma bahçesini, “Ne yapayım?” diye sorduğunda, Peygamber efendimiz; “Aslını hapset, meyvesini vakfet...” buyurdular. O da bu bahçeyi vakfetti. Hazret-i Ömer bu bahçe hakkında şöyle bir vakfiye yazdırmıştır:

“Bismillâhirrahmânirrahîm!..

Bu, müminlerin emîri, Allahü teâlânın kulu olan Ömer bin Hattâb’ın vasiyetnâmesidir. Semg, Sırma bin Ekvâ ve oradaki köle, Hayber’deki 100 hisse ve oradaki köle ve Resûl aleyhisselâmın vâdide verdiği 100 hisseyi satılmamak ve satın alınmamak üzere vakfettim. Bütün bunlara, hayatta olduğu müddetçe kızım Hafsâ mütevelli olacaktır. Onun vefâtından sonra, ailesinden en dirâyetli olanı mütevelli olur. Mütevelli, fakirlere, ihtiyaç sahiplerine ve akrabalarına istediği kadar bu malları infâk edebilir, sadaka olarak verebilir. Mütevellinin bu maldan yemesi, yedirmesi veya köle satın almasında mahzur yoktur...”

Hazret-i Ebû Bekir, Hazret-i Osman, Hazret-i Ali ve Eshâb-ı kirâm'dan diğerlerinin de vakıfları vardı. Câbir radıyallahü anh; “Ben, Muhâcir ve Ensâr'dan mal ve kudret sahibi bir kimse bilmem ki, vakıf ve tasaddukta bulunmuş olmasın.” buyurmuştur.