Her işte acele edene şeytan galebe çalar. Acele işlere şeytan karışır. İnsanın yaratılışında acelecilik vardır. Bu husus Kur’ân-ı kerîmde de bildiriliyor:

“İnsan aceleci [bir tabiatta] yaratılmıştır.” [Enbiyâ: 37]

“İnsan pek acelecidir.” [İsrâ: 11]

O hâlde, işlerde acele etmemeli ve hemen karar vermemelidir! Nefsin istediği bir şey hatıra gelince, şeytan, “Fırsatı kaçırma, hemen yap!” der. Onun için kalbe gelen şeyi yapmadan önce, “Bu işten Allahü teâlâ râzı olur mu, sevap mıdır, günah mıdır?” diye düşünmelidir. Günah değil ise yapmalıdır. Böylece acele edilmemiş olur. Yalnız beş yerde acele etmek lâzımdır:

1- Misafire yemek vermeli.

2- Günah işleyince, hemen tevbe ve istiğfar etmeli.

3- Beş vakit namazı vakti geçmeden hemen kılmalı.

4- Çocuklara din bilgilerini ve namaz kılmayı öğretip, bülûğa erince dengi çıkınca, bunlar hemen evlendirilmeli.

5- Defin işini acele yapmalı.

I. Dünya Savaşı’na girişimiz (1914); o zamanlar iktidarda olan İttihat ve Terakki Hükümetinin Almanların tesiri altında kalarak kabul ettiği bir oldu-bitti sonucudur. Bu savaş Osmanlı Devleti’nin sonu oldu ve Türkiye’ye 400 bin şehide mal olduğu gibi, savaş sonunda, o zaman başkent olan İstanbul bile işgal edildi. Mondros Mütârekesi ile Osmanlı, tarihteki rolünü kurulacak yeni Türk Devleti’ne bıraktı.

Halkımızın seferberlik dediği bu harpte, Türk Ordusu, şu 7 cephede, şan ve şerefle çarpıştı: Kafkasya, Galiçya, Makedonya, Çanakkale, Suriye-Filistin ve Irak. Savaş, bizim girişimizden, tam 4 yıl sonra, 11 Kasım 1918’de sona ermiştir. I. Dünya Savaşı’na, başta Avrupa kıtası olmak üzere, dünyanın 5 kıtasından pek çok devlet katılmış ve maddî kayıplar yanında, 10 milyondan fazla insan da ölmüştür.

Yukarıdaki sayılar bir düzen dahilinde dizilmiştir. Alttaki noktalı yerlere hangi sayılar yazılmalıdır? (Cevabı yarın)