MAKALE - DİLİMİZ KİMLİĞİMİZDİR

Türk Dil Kurumu’nda “Dilimiz Kimliğimizdir” başlıklı bir konferans veren Prof. Dr. Oktay Sinanoğlu, “Tarihte adı sanı kalmamış milletler, topla tüfekle değil, dili unutturularak tarihten silindiler.” diyerek şöyle devam etti: “Dil, gönlü yüzdüren gemidir. Toplumun gönlünün adı ise kültürdür. Kuru kalabalığı millet yapan dil elden gitti mi, milleti bir arada tutan öğelerin hepsi kaybolur. Dil yitince ne tarih bilinci kalır, ne de o milletin kendine güveni. Sonunda o millet kendi topraklarını kendi eliyle teslim eder...

Dille ilgili tartışmalar 50 senedir kelime mi diyelim, yoksa sözcük mü tartışmasını aşamadı. Bu esnada İngiliz atını alan çoktan Üsküdar’ı geçti...

Son dakikada bile olsa yanlışları göstermek benim atalarıma bir borcumdur. Bazı şeyleri artık konuşabilmemiz lâzım. Hangi millette görülmüş ki; babanın 30 sene önce yazdığını anlayamıyorsun. Peyami Safa’nın o güzel, o sade Türkçe ile yazılan ‘Dokuzuncu Hariciye Koğuşu’nu bile sadeleştirdiler. Bunlar babamın bir zamanlar beraber dergi çıkardığı Ömer Seyfettin’i sadeleştirerek işe başladılar. Sonra da Ömer Seyfettin Hikâyeleri’nin İngilizcelerini okutmaya başladılar. Hâlbuki bizden 30 yıl sonra kalkınma hamlesi başlatan Japonya, Japon kalarak değişip, kendi kültürüne sahip çıkarak kalkındı. Aramızdaki farka bakın! Biz neredeyiz, onlar nerede? Türkiye’de milli eğitimde ne millilik var ne de eğitim. Eğitim Türkçe olmalı. Gereken yabancı dil hangisi ise o da öğretilir. Bunu yapmazsak tarihte var kalmaya lâyık değiliz demektir. Ben Osmanlıca-Öztürkçe gibi ayrımlar kabul etmiyorum. Türkçe’nin tarih ve coğrafyadaki her kullanımına sahip çıkmamız gerekir, bunların hepsinin bilinmesi gerekir. Herkes dedesinin mezar taşını okuyabilirse, o zaman şanlı tarihimizle olan yıkılmış köprüleri tekrar inşa edebileceğiz.

Türkçe matematiksel bir dildir. Dünyada Türkçe’den zengin bir dil yoktur. Bizim tarihte kalmamız için plânlı bir şekilde yok edilen Türkçe’ye sahip çıkmamız gerekiyor. Dil bizim manevî vatanımızdır. Ben İngiltere hariç hiçbir Avrupa Birliği ülkesinde İngilizce kelime göremedim. İtalya’da bilim adamları İtalyanca konuşuyor. Şüphesiz İngilizce biliyorlar ama başka dilde konuşmak istemiyorlar. Avrupa’da herkes kendi diliyle meşgul...”