• Terâvihe kalkarken;
  (Sübhâne zil-mülki vel-melekût. Sübhâne zil-İzzeti vel azameti vel celâli vel cemâli vel ceberût. Sübhânel melikil mevcûd. Sübhânel melikil ma’bûd. Sübhânel melikil hayyillezî lâ yenâmü ve lâ yemût. Sübbûhun, kuddûsün Rabbünâ ve Rabbül melâiketi verrûh.
  Merhaben, merhaben, merhabâ yâ şehre Ramezân. Merhaben, merhaben, merhabâ yâ şehrel-bereketi vel gufrân. Merhaben, merhaben, merhabâ yâ şehret-tesbîhi vet-tehlîli vez-zikri ve tilâvet-il Kur’ân. Evvelühû, âhiruhû, zâhiruhû, bâtınühû yâ men lâ ilâhe illâ hüv.) tesbihât ve duâları okunur.
  Ayın 15'inden sonra, “Merhabâ” yerine, “Elvedâ” denir.
• Her 4 rekâtin sonunda;
  (Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ Âli seyyidinâ Muhammed. Biadedi külli dâin ve devâin ve bârik ve sellim aleyhi ve aleyhim kesîrâ.) okunur.
  Bu kısım, 20 rekâtin sonunda 3 defa tekrar edilir ve üçüncüsünde (ve salli ve sellim ve bârik aleyhi ve aleyhim kesîran kesîrâ) denir.
  3 defa da şu duâ okunur:
  (Yâ Hannân, yâ Mennân, yâ Deyyân, yâ Burhân. Yâ Zel-fadlı vel-ihsan, nercül-afve vel gufrân. Vec’alnâ min utekâi şehri Ramezân bi hurmetil Kur’ân.)

İnsanlara yardım etmek, çok iyidir, çok sevaptır. İnsanlara en büyük iyilik de, onların ahireti için iyilik yapmaktır.

İki kardeş varmış. Annelerinin hastalığında nöbetleşe hizmetini yapıyorlarmış. Biri, annesinin hizmetinde iken, diğeri de gece ibâdet etmiş. Ertesi gün, ibâdet eden, kardeşine demiş ki:

“İbâdet yapmak çok hoşuma gitti, istersen bu gece de yine sen annemin yanında kal!”

Diğeri de kabul etmiş. O gece ibâdet ederken, uyuya kalmış. Rüyâsında, kendisine denilmiş k:

“Annenin hizmetinde bulunan kardeşini affettik. Seni de onun yüzüsuyu hürmetine affettik. Çünkü, Annenin hizmete ihtiyacı vardı, bizim ise senin ibâdetine ihtiyacımız yok!”