MAKALE - ÇOCUK EĞİTİMİNDE YENİ DEVİR (2)

Birer yetişkin hâline geldiklerinde “özel” olmadıklarını ve herkesle aynı şartlar altında yaşamak zorunda kaldıklarını gören, dünün şımarık çocukları, iş ve ilişkilerde birçok şeyle savaşmak zorunda kalıyor.

Florida’nın önde gelen psikologlarından Dr. Perry Buffington diyor ki:

Evin generali anne babalar olmalı; lider konumda olduklarını çocuklarına göstermeli ve onlara sorumluluklarını sürekli hissettirmeliler. Meselâ çocuğunuza verdiğiniz isim konusunda bile dikkatli olun ve moda isimlerden uzak durun! Ailenizde saygı duyduğunuz, değerli insanların isimlerini seçin! Böylelikle, o kişide hayranlık duyduğunuz değerleri çocuklarınıza da kolaylıkla aşılayabilirsiniz.

Çocuklar disiplini erken yaşlarda öğrenmelidir. Böylelikle büyüdükçe anne babaları kendilerine sınırlar koymaya başladığında buna uyum göstermekte zorlanmazlar. Anne baba gerektiği zamanlarda çocuklarına karşı sesini yükseltmeli ve gerektiğinde de cezalandırmalıdır. Verilecek küçük cezalar, çocukların sorumluluk sahibi olarak yetişmelerinde önemli rol oynuyor. Yanlış bir şey yaptıklarında; hafta sonu evden çıkmalarına izin vermemek, yatağa erken bir saatte göndermek, sebze yemeyi reddettiklerinde sevdiği yemekten mahrum bırakmak, harçlığını kesmek, sevdiği oyuncağını elinden almak... gibi cezalar verilmelidir. Çocukları disiplin içinde yetiştirmek onlara sevgi göstermemek anlamına gelmez. Anne babaların, çocuklarının güzel davranışlarını onayladıklarını göstermekten de kaçınmamaları gerekir.

Doç. Dr. Bengi Semerci (Psikiyatrist):

Bütün dünyada bu işin uzmanlarının koyduğu genel bir kural var: Çocuklar ne 90’lardaki gibi aşırı özgürlükçü ne de aşırı katı kurallarla yetiştirilmeli. Çocuk yetiştirmedeki doğru kural; çocuğu dinlemek, söylediklerine kulak vermek ve onun gelişmekte, büyümekte olduğunu unutmamaktır. Onunla gerektiğinde konuşmalı, gerektiğinde ödül, gerektiğinde ceza vermeli ama evet ve hayırı, doğruyu, yanlışı da öğretmeliyiz.

Prof. Dr. Nahit Motavallı Mukaddes (Çocuk ve Ergen Psikiyatristi):

Mutlaka belli bir yaşa kadar ailenin çocuğu yönlendirmesi gerekir. Küçük yaştaki çocuklar henüz karar verme, plânlama yeteneklerine kavuşmamıştır. Çocuk her konuda sınırını bilmelidir.