Âdem aleyhisselâmdan beri gelip geçen insanlar, maddî yönden farklı oldukları gibi manevî yönden de farklıydılar. Aralarında üstünlük, derece farklılıkları vardı. İçlerinde en üstünleri, seçilmişleri vardı. Seyyid Abdülkadir-i Geylânî hazretleri bu seçilmişleri şöyle sıralamaktadır:

1- Gelmiş geçmiş ümmetlerin en kıymetlisi, en şereflisi Peygamber efendimizin ümmetidir.

2- Ümmet-i Muhammedin de en üstünü, O'na iman ederek, O’nun uğrunda, canlarını, mallarını feda eden Eshâb-ı kirâmdır.

3- Eshâb-ı kirâmın da en üstünleri, Resûlullaha Hudeybiye’de biat edip, O'nun için ölmeye söz veren kahramanlardır.

4- Bunların da en üstünü, Bedir Harbi'ne katılanlardır. Bunlara Eshâb-ı Bedir denir. Bunlar 313 kişi idiler. Bin kişilik müşrik ordusuna karşı kahramanca savaştılar.

5- Eshâb-ı Bedir'in de en üstünleri, ilk iman eden 40 kişidir. Bunların kırkıncısı, Hazret-i Ömer idi.

6- Bunların da en üstünleri, Aşere-i Mübeşşere, yani Cennetle müjdelenen, Cennete gidecekleri bildirilen, 10 kişidir. Bunlar, Hazret-i Ebû Bekir, Ömer, Osman, Alî, Talha, Zübeyr bin Avvam, Abdürrahman bin Avf, Sa’d bin Ebî Vakkas, Saîd bin Zeyd ve Ebû Ubeyde bin Cerrah, aleyhimürrıdvân'dır.

7- Bunların da en üstünü, Hulefâ-i Râşidîn, yani olgun ve yüksek olan 4 büyük halîfedir.

8- Hulefâ-i Râşidînin de en üstünü, Hazret-i Ebû Bekir ve Hazret-i Ömer'dir.

9- Bu ikisinin de üstünü, Hazret-i Ebû Bekir'dir.

Birgün Hoca, binek taşı olmayan bir mahâlde, atına binmek ister. Bir sıçrar, iki sıçrar ama, o gövdeyi kaldırıp atın sırtına atamaz. Nefes nefese kalınca, bir ata, bir de kendisine bakıp:

“Hey gidi gençlik, hey!..” diye hayıflanır. Velâkin yanında, yöresinde kimseyi göremeyince;

“Biz senin gençliğini de biliriz ya!..” deyip yürür.