TARİH - HAZRET-İ EBÛ BEKİR

İlk imana gelen hür erkektir. Büyük tüccar idi. Bütün malını, evini barkını Resûlullah uğruna verdi. Gençlikte de arkadaş idiler. Peygamberlerden sonra insanların en üstünüdür. Bütün gazalarda bulundu. Âyet-i kerîmelerle medh olundu. Peygamberimiz ile birlikte hicret etmek şerefine kavuştu. Mirâcı tasdik ederek Sıddîk lakabına nail oldu. Aşere-i Mübeşşere'nin, yani Cennet ile müjdelenen on kişinin birincisidir.

Resûlullahın vefâtından sonra seçilen ilk halîfedir. Bu sırada Mekke, Medine ve Taif’ten başka bütün Arabistan mürted olmuştu. Yalancı peygamber Müseyleme ve diğer mürted olan kabileler üzerine kuvvet gönderdi. Daha sonra Bahreyn, Basra, Irak, Şam, Suriye üzerine ordular gönderdi. Bizans ordusu ile Yermük harbi yapılırken vefât etti. Bütün bu zaferler halîfenin cesareti, dehâsı, güzel idaresi ve bereketi ile oldu.

Kur’ân-ı kerîmi kitap hâlinde ilk toplayan Hazret-i Ebû Bekir’dir. Hicri 13, milâdî 634 senesi Cemâzil-âhır ayının 28. Salı gecesi, Peygamberimiz gibi 63 yaşında iken vefât etti. Resûlullahın yanına defnedildi.

Hazret-i Ebû Bekir beyaz idi. Yüzü ve vücudu zayıf, yanakları üzerinde sakalları az, gözleri çukurca, alnı yumruca idi.

Allahın Resûlünün, dört büyük halîfesi,
Hazret-i Ebû Bekir, Ömer, Osman ve Ali.

Râzı olsun Zülcelâl, onların her birinden,
Onlardır bu hak dini, bize kadar getiren.

Âdet idi Arap’ta, çağırmak künye ile,
Meşhurdu halk içinde, Ebû Bekir ismiyle.

İslâmın ilk göz nûru, Resûlün halîfesi,
Allahın Resûlünün, dostu ve sevgilisi.

Ebû Kuhâfe idi, önceleri künyesi,
Babası Osman idi, Abdullah idi ismi.

Allah Resûlünü önce tasdik eyledi,
Sıddîk ismini alıp, bir kat daha yükseldi.