GÜNÜN TARİHİ - EYÜP SULTAN’IN VEFÂTI

Eyüp Sultan’ın ismi, Hâlid bin Zeyd’dir. Eshâb-ı kirâmın büyüklerindendir. Resûlullah Medineye hicret edince, bunun evinde 7 ay misafir oldu. Bütün gazalarda bulundu. Hicri 50. yılda Yezid’in emrinde İstanbul’a gelen asker arasında 33 Sahâbi vardı. Bunlardan Hazret-i Hâlid dizanteriden vefât etti. Fâtih Sultan Mehmed’in hocalarından  Akşemseddin hazretleri kabrini keşfetti. Üzerine güzel türbe ile bir câmi yaptı. Sandukası üzerindeki yazılar Sultan II. Mahmud’a aittir. Türbede asılı levhadaki 2 beyti Sultan III. Selim söylemiştir. Osmanlı hükümdarları tahta çıkınca bu türbe önünde Cuma günü kılıç kuşanırlardı. Bu törene “Kılıç Alayı” denirdi.
          
Peygamber efendimiz, düşmanların şerrinden,
Hicret maksadı ile çıktı Mekke şehrinden.

Medineli müminler, duyunca bu haberi,
Sevinçle beklediler, Sevgili Peygamberi.

Büyük sabırsızlıkla, beklerken böyle onlar,
Bir ara, (Geliyorlar!) diye bir ses duydular.

O noktaya dikkatle, baktığında her biri,
Gördüler tâ uzakta, Resûl'le Ebû Bekr’i.

Kadın-erkek, yaşlı-genç, sevindiler, coştular,
Karşılamak üzere, Ona doğru koştular.

Dediler: (Safa geldin, hoş geldin şehrimize,
Evimiz şuradadır, buyurun lütfen bize.)

Resûlullah bakarak, onların ahvaline,
Buyurdu ki: (Deveyi, salın kendi hâline.)

Bıraktılar deveyi, meraklandılar ancak,
Ki; “Deve hangi evin, kapısında duracak?”

Deve, Ebû Eyyûb’un, evi önüne kadar,
Yürüyüp, tam o eve, gelince kıldı karar.

Hâlid İbni Zeyd koşup, huzuruna gelerek,
Evini, eli ile Resûle göstererek,

Dedi ki: (İşte evim, işte şu da kapısı,
Buyur yâ Resûlallah, hazırdır içerisi.)

Resûle mihmandarlık, ne saadet, ne nimet,
O gün Eyyüb Sultan’a nasip oldu bu devlet.