Yurdumuzun işgale uğramış her yerinin ayrı bir kurtuluş destanı vardır. Urfa’nın destanı da ayrı bir güzelliktedir. Mondros Mütarekesi’nin 7. maddesi bahane edilerek, 7 Mart 1919 günü önce İngilizler tarafından Urfa işgal edildi. Daha sonra aralarında anlaşıp 1 Kasım 1919’da Fransızlara bıraktılar.

Bu esaret Urfalıların içine sinmedi, hürriyet özlemi, coşkusu dinmedi. Giderek kükredi ve şahlandı... Nihayet 7 Şubat 1920 akşamı İşgal Ordusu komutanına şehri boşaltıp gitmesi için mahallî komitelerce bir ültimatom verildi. Ertesi gün, şehir büyük bir bayram arefesinin kutsal coşkusuyla çalkalandı. 9 Şubat sabahı kuşluk vaktinde ilk kurşunu, düşman tarafı attı. Düşman, üstün kuvvetlerle, silâhlarla donatılmıştı. Onların elinde bomba, bizimkilerin elinde taş. Düşman tüfekliydi, bizimkiler sopalı; düşmanın askeri talim görmüştü, bizimkilerin ise iman güçlerinden başka bir şeyleri yoktu. 61 gün süren bu şanlı direniş, 11 Nisan 1920’de geride binlerce şehit bırakarak, şanlı bir sona ulaştı.

Gaziantep ve Kahramanmaraş’tan sonra, Urfa ili adının da Şanlıurfa olarak değiştirilmesi, TBMM’de 12 Haziran 1984 tarihinde kabul edildi. 3020 sayılı bu Kanun, 22 Haziran 1984 tarihinde Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girdi. Son senelerde GAP Projesi sayesinde, bölgenin ekonomik durumu gittikçe iyiye gitmektedir.

Misafirlik 3 haftayı geçince ev sahibi sordu:

- Çocukları özlemedin mi? Bizimki, dertli dertli içini çekti, heyecanla dedi ki:

- Hem de nasıl özledim!..

- Hanımına ve çocuklarına kavuşmak istiyor musun?

- Diyecektim ama, sizlerden utanıyordum. Mademki konuyu açtınız, hemen telefon edip çağıralım!..