Aslanla kurt arkadaş olmuşlar. Açlıktan kıvrandıkları birgün bir at görmüşler. Aslan kurda dönüp, “Gözlerim kızardı mı?” diye sormuş. Kurt bakmış, aslanın gözleri kan çanağı gibi, “Evet” demiş. Arkasından sıra ile sormuş: “Kuyruğum dik mi?” “Tüylerim diken diken oldu mu?” Hepsine; “Evet” cevabını alır almaz, yıldırım gibi atın üzerine saldırıp, pençelerini atın boynuna saplamış ve birkaç saniyede cansız yere devirmiş. İki kafadar kendilerine iyi bir ziyafet çekmişler.

Zaman geçmiş. Kurt bu sefer tilkiyle dolaşırken çok acıkmış. Yine bir at görünce kurt tilkiye sormuş; “Gözlerim kızardı mı?” Tilki, kızarıklık göremeyince; “Hayır” demiş. Kurt öfkelenip; “Kızardı de!” diye kızmış. Tilki çâresiz; “Kızardı” demiş. “Kuyruğum dik mi?” “Tüylerim diken diken oldu mu?” sorularına mecburen, “Evet” demiş. Marifetin tilkinin “evet”inde olduğunu sanan kurt, atın üzerine atılır atılmaz, sıkı bir çifte yemiş ve tilkinin önüne pestil gibi serilmiş. Cansız yerde yatan kurda bakan tilki, “Şimdi” demiş; “Gözlerin kızardı, kuyruğun dikildi ve tüylerin diken diken oldu!”

Osmanlı Devleti’nde, anayasa özelliğindeki Kânûn-i Esâsî’nin Sultan II. Abdülhamid Hânın emriyle 28 kişilik bir heyet tarafından hazırlanıp, 23 Aralık 1876’da kabul ve ilân edilmesinden sonra, 1877 yılının başında ilk mebus (milletvekili) seçimleri yapıldı. Kânûn-i Esâsî’ye göre Meclis-i Umumî; padişah tarafından tayin edilen 40 üyelik bir Âyân Meclisi ile her 50 000 kişi için bir üye olmak üzere halk tarafından seçilen Meclis-i Mebûsan’dan meydana geliyordu.

Meclis-i Mebûsan ve Âyân Meclisi’nden meydana gelen Meclis-i Umumî, 20 Mart 1877’de Dolmabahçe Sarayı’nın muâyede (bayramlaşma) salonunda padişahın konuşmasıyla açıldı.