Evliyânın büyüklerinden olan Râbia-tül Adviyye hazretleri, birgün yolda giderken birisiyle karşılaşır. O kimse Râbia’ya dikkatle bakıp der ki:

- Ey kadın! Sana âşık oldum.

- Ey kişi, benim bir kız kardeşim var. O daha güzel, bak arkandan geliyor.

O kişi de kardeşini göreyim diye, arkasına bakınca, Râbia Hâtun, adama der ki:

- Ey yalancı! Seni görünce ârif zannettim. Yanıma geldin âşık zannettim. Şimdi ise tecrübe ettim ve gördüm ki, ne ârifsin ne de âşıksın, aynı zamanda muhabbet davasında yalancısın. Eğer muhabbet davasında sâdık olsaydın, benden başkasına iltifat etmezdin.

16 Mart 1920’de güzel İstanbul’umuz, Osmanlı Devleti’nin ve milletinin tarihî düşmanı sömürgeci İngilizler tarafından işgal edildi. Bu işgal Anadolu’da büyük tepkiler uyandırdı. Şehrin caddelerinde düşman ordularının subayları, askerleri geziyor, bazı evlerde düşman bayrakları dalgalanıyordu.

Beyoğlu gibi azınlığın çoğunlukta olduğu semtlerde zafer şenlikleri düzenlenirken, Türklerin oturdukları semtlerde halk kan ağlıyordu. İngiliz askerleri şafakla beraber Şehzadebaşı’ndaki bir karakolumuzu basarak silâhsız bando erlerini süngüleriyle delik deşik etmişlerdi. İşte bugün, o acı günün yıl dönümüdür.

Kurtuluş Savaşı’nı kazanmamızı müteakip düşman kuvvetleri 2 Ekim 1923’te Türk bayrağını ve donanmasını selâmlayarak İstanbul’u boşalttılar.