Nasıl ışık beklerim, gölgeler diyarından?
Nasıl emin olurum, ölüm varken yarından?

Mezarı kazılacak, birgün mezar kazanın,
Belki suyuyla yunar, yapıcısı kazanın.

Kim bilir, hangi ilde, ilk durağın ilk mezar?
Hangi el, hangi kazma, hangi gün onu kazar?

Kara yere girecek, birgün mezar kazan da,
Bakırcının suyu da ısınacak kazanda.

Üç, beş metre bez imiş, her ölünün hissesi,
Esas gaye imanla vermektir son nefesi.

Yarına sağ çıkmaktan, nasıl olurum emin?
Genç bir delikanlının tabutu geçti demin.

Yüklenecek omzuna cenâzen dört kişinin,
Hesabı sorulacak mahşerde her işinin.

Gençliğine güvenip “Vakit çok erken” derken,
Belki “Elvedâ” bile diyemezsin giderken.