Hicrî 6. (Mîlâdî 13.) asırda İbni Cübeyr’in seyahatnâmesinde Şam Câmii’nde bir saatten bahsedilir. Cirun kapısının sağ duvarının karşısında, kemer şeklinde bir oda vardır. Bu odanın gayet zarîf 12 adet küçük penceresi bulunur. Her saat başı, tunçtan yapılmış 2 doğan kuşu ağızlarında bulunan topları pencerenin altında bulunan tepsi üzerine atınca, çıkan ses, bir saatin geçtiğini haber verir. Bundan sonra doğanlar ve tepsiler, kendi yerine geçip pencere kapanır. Gece saatlerini göstermek için, pencerenin üzerinde tunçtan camlı 12 daire vardır. Camların arkasında ise çok ince bir hesapla hareket ettirilen bir kandil ışığı bulunur. Bu kandilin ışığı her saat bir pencere önünden geçerek kırmızı bir ışık verir. Bu saatin bulunduğu odada maharetli bir memur bulunup, pencereleri açmak ve küreleri koymakla vazifelidir. İbn-ül Esir: C.4, S. 244

1
Yokuştur ayak ayak,
Çık yukarı kata bak,
Gençlere kolay gelir,
Ninem istemez çıkmak.
2
Az gittim uz gittim,
Dere tepe düz gittim,
Bir ay, bir güz gittim,
Kalkınca hepsi bitti.
3
Onbeşinde gencelir,
Otuzunda kocalır.
4
Ah umutlar umutlar,
Gelsin ona bulutlar,
Ayaklarından emer,
Tepesinden yumurtlar.
5
Bir tavada iki balık,
Biri sıcak, biri soğuk.
6
Gece gider üşümez,
Gündüz gider üşenmez.
Vâdileri dolaşır,
Beline kuşak kuşanmaz.
7
Ben varmadan o varır,
Herşeyden çok yol alır.
8
Ay var iken açarlar.
Gün var iken kaçarlar.

CEVAPLAR
1-Merdiven,
2-Uyku,
3-Ay,
4-Buğday,
5-Güneş, Ay,
6-Nehir,
7-Ses,
8-Yıldızlar.