Eski Ramazanlarda sahur saatleri yaklaşınca, Ramazan davulcuları davulu dövmeye başlarlar, hoş nağmelerle Ramazan ve sahur mânileri söyleyerek köylerde ve mahallelerde uyuyanları kaldırırlar, bunun için kapı tokmaklarını ve zillerini çalarlardı.

Ramazanın başından 15’ine kadar övücü ve; “Hoş geldin yâ Ramazan!” diye başlayan mâniler, 15’inden sonra, daha ziyade Ramazandan ayrılışın üzüntüsünü ifade eden, “Elvedâ, yâ şehr-i Ramazan!” şeklini alırdı.

Sahurun başladığını ve bittiğini haber vermek için iftarda olduğu gibi, sahur topları da atılırdı. Ramazanın son günlerine doğru davulcular, mahallelerde gezerek ve mâni okuyarak bahşiş toplarlar, Müslümanlar da, bir ay kendilerine hizmet etmiş, onları sahura kaldırmış olan bu davulculara malî güçleri nisbetinde ihsanlarda ve ikramlarda bulunurlardı.

Asırlardan beri Müslümanlar, iftar için gösterdikleri ihtimamı sahurda da göstermişlerdir. Terâvih namazlarını kıldıktan sonra, câmilerde, sohbet odalarında, evlerde bir araya gelerek sahura kadar dinî sohbetler ederler, âlimlere bilmediklerini sorarak öğrenirlerdi. Böylece Ramazan-ı şerîfin gündüzünü oruçla süsledikleri gibi, gecesini de ilim öğrenerek, tevbe ve istiğfar ederek, sahura kadar olan vakti de değerlendirirlerdi.

MALZEME: 1 karnabahar, 2 kaşık sadeyağ, 2 kaşık un, tuz, karabiber, 175 gr krema, 200 gr sosis, 50 gr gravyer peyniri.

YAPILIŞI:Karnabahar çiçeklere ayrılıp tuzlu suda fazla yumuşatmadan haşlanır. Haşlanılan suyun 4’de 1’i sos için ayrılır. Yağ eritilip un katılır ve kavrulur. Sebzenin suyu katılır ve sos düzgün bir hâl alıp koyulaşıncaya kadar karıştırılarak pişirilir. Tuzu, biberi konup, sos ocaktan alınır. Rende peyniri serpilip içinde erimesi sağlanır. Karnabaharlarla ufak ufak kesilen sosisler ateşe dayanıklı kaba konur. Sos eşit bir şekilde üzerine dökülerek önceden ısıtılan fırında üstü biraz kahverengi renk alana kadar pişirilip servis yapılır.