Sultan IV. Murad Hân, tütünü yasak edip içenleri cezalandırıyordu. Üsküdar’da Miskinler Tekkesi civarında birbiri içine geçen iki bölmeli bir yeri, tiryakilerin kiralıyarak caddeye gelen yönünü normal kahvehâne, iç tarafını da tiryakilerin tütün içmesine tahsis eylediklerini haber aldı. Birgün derviş kıyafetine girerek, Üsküdara geçti ve orayı buldu. İçeri girdi. Kahveci tanımadığı için yanına gelip, “Dede sultan! Ne içersiniz?” dedi. Padişah, “Kahve” dedi. Kahveci,“Tütün içer misiniz?” diye sordu. Sultan Murad, “Hayır” cevâbını verdi.

Padişahın bazen tebdil-i kıyâfet gezdiğini de hatırlayınca, heyecana kapıldı. Kahveyi getirip verdikten sonra sordu:“İsm-i şerîfiniz?” Padişah, “Murad” deyince, bîçârenin benzi attı. Eli ayağı titremeğe başladı. Korka korka, “Efendim! Devamında Hân da var mı?” dedi. Sultan Murad,“Evet” deyince, kahveci içeride keyif çatan tiryakilere, “Ağalar! Buyurun cenâze namazına!” dedi ve düşüp bayıldı.

MALZEME: 1 bardak sıvı yağ, 1 bardak süt, 1 paket kabartma tozu, 1 kaşık sirke, 250 gr ceviz, 2 yumurta, 5 bardak un. Şurubu için: 5 bardak şeker, 3.5 bardak su.

Açmak için: 300 gr nişasta. Üzerine, 500 gr tereyağı.

YAPILIŞI: Bir kaba yağ, süt, sirke, yumurta, kabartma tozu konarak kaşıkla çırpılır. Un katılıp iyice yoğurulur. Hamur ikiye bölünür. Bir parçası cevizden büyük parçalara kesilir. Bir tabakta nişasta ile un karıştırılır. Küçük bezeler nişastalı un ile yemek tabağı büyüklüğünde açılır. Aralarına nişasta konur. Hepsi açılıp üst üste konunca merdâne ile tepsi büyüklüğünde açılır. Tepsiye yerleştirilir. Yarım cm kalınlığında açılıp 8 cm kalınlığında karelere kesilip bir köşesine dövülmüş ceviz koyup üçgen şeklinde kapatılır. İkinci parça da aynı şekilde açılıp karelere bölünüp şöbiyet yapılır. Yağlanmış tepsiye dizilir. Kızgın tereyağı dökülüp sıcak fırına verilir. Fırından çıkınca soğuk şerbet dökülür.