Adam, bir haftanın yorgunluğundan sonra pazar sabahı kalktığında, bütün haftanın yorgunluğunu çıkarmak için eline gazetesini aldı ve bütün gün miskinlik yapıp evde oturacağını düşündü. Tam bunları düşünürken, oğlu koşarak geldi ve parka ne zaman gideceklerini sordu. Baba oğluna söz vermişti; bu hafta sonu onu parka götürecekti. Ama hiç dışarıya çıkmak istemediğinden bir bahâne uydurması gerekiyordu. Sonra gazetenin promosyon olarak dağıttığı dünya haritası gözüne ilişti. Önce dünya haritasını küçük parçalara ayırdı ve oğluna; “Eğer bu haritayı düzeltebilirsen seni parka götüreceğim.” dedi ve sonra kendi kendine düşündü:

“Oh be kurtuldum, en iyi coğrafya profesörünü bile getirsen bu haritayı akşama kadar düzeltemez.”

Aradan 10 dakika geçince, oğlu babasının yanına koşarak gelip dedi ki:

- Baba haritayı düzelttim; artık parka gidebiliriz.

Adam önce inanamadı ve görmek istedi. Gördüğünde de hayretler içinde kaldı ve bunu nasıl yaptığını sordu. Çocuk şöyle cevap verdi:

- Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan resmi vardı. İnsanı düzelttiğim zaman, bütün dünya düzeldi.

- !..

Sâkin bir davranışla ve sebat ederek, çocuğun inatçılığı giderilebilir. Çocuk, bir konuda inat ettiği zaman, elde edebileceği hissini vermemelidir. Çocuk; “Ağlarsam, bağırırsam, gürültü edersem, annemi utandırırsam... istediğimi verirler.” duygusuna kapılmamalıdır. Küçük yaştan beri, her istediğini yaptıran çocuk, ileri yaşlarda bu inatçılığından kolay kolay vazgeçmez. Onu daha bebekken terbiye etmeli, bağırıp çağırıp inatçılık etmesine önem vermemelidir.

Eğer her isteği yapılırsa, çocuk da büyükler de devamlı rahatsız olurlar. “İstediğini yapayım da kurtulayım.” denirse, bu isteklerin sonunun gelmeyeceği bilinmelidir.