Hazret-i Ebû Bekir’in halîfeliği zamanında, cihada gidecek olan  İslâm Ordusu, Medîne dışında toplanmıştı. Halîfe onlara şu konuşmayı yaptı:

“Biliniz ki; Resûlullah efendimiz şu 10 husûsu haram kılmıştır:

•  Kilise ve mâbetleri yıkmayın, içindeki din adamlarına dokunmayın!
• Henüz savaşa katılmayan çocuklara sakın dokunmayın!
• Kadınları öldürmeyin, nâmus ve iffetlerine aslâ dokunmayın!
• ­ İhtiyârlara, körlere, hastalara dokunmayın!
•  Ağaçları kesmeyin ve ekinleri tahrip etmeyin!
• Düşman davar ve sığırlarından, yemeklik dışında, fazlasını kesmeyin!
• Savaşta ele geçecek olan ganîmet mallarından gizlice almayın!
• « Zinâ fiilini aslâ irtikâb etmeyin!»
• Yaralı düşmanı kovalamayın ve kaçanı da öldürmeyin!
• … Esirleri aslâ öldürmeyin!

“Türkiye’de; yol kesme, ev soygunculukları ve hattâ dolandırıcılık ve yankesicilik vakâları âdetâ yok gibidir. Harpte olsun, sulhte olsun, yollar da evler kadar emindir; bilhassa ana yolları takip ederek bütün imparatorluk arazisini en mutlak bir emniyet içinde baştan başa katetmek her zaman mümkündür.

Bütün İmparatorlukta, adâlet de sür’at ve şiddetle tatbik edilmekte olduğu için, zâbıta vukuâtının önünü almakta büyük bir dikkat ve itinâ gösterilmektedir.

İster Türkler hırsızlığı insanlığa yakışmayacak menfûr bir hareket sayarak alçaklık ve şerefsizlik addetsinler, ister kânunun pek kâhir olmayan şiddetinden hakikaten yılmış olsunlar, her hâlde şurası muhakkaktır ki, İstanbul’da Türkler tarafından işlenmiş yankesicilik, dolandırıcılık ve soygunculuk vak’aları son derece nâdirdir...”

ZEKÂ BULMACASI - 18062005