Özel olarak yaptırdığı cam kovandaki arıların hayatını inceleyen bir profesör, şu gözlemlerde bulunmuştur:

` Arılar, koku alma duyusu kuvvetli olmasına rağmen, çiçekleri bulmada daha çok görme duyusundan faydalanırlar.

` Bal alacak çiçeği bulan arı, önce bir miktar bal özü emer. Karnındaki özel bir bezden çıkardığı keskin bir kokuyu çiçeğe bulaştırır. Sonra da keşfini söylemek için kovana uçar.

` Kovana girince diğer arılar etrafına toplanır. Onun antenlerine dokunarak bulduğu çiçeğin kokusunu öğrenirler. İşçi arılar da, gelen bal özünü alarak şeker bakımından zenginlik derecesini incelerler.

` Arı, nümûne aldığı çiçeğin bulunduğu tarafı göstermek için güneşi ölçü alır ve kısa uçuşlarla çiçeğin yönünü belirtir. Haberci arı, aşağı doğru uçuş yaparsa, güneşi arkaya alarak uçmak gerektiğini, eğer sola doğru yönelirse, diyelimki 600 yöneldi, o zaman güneşe göre 600 sola uçmak gerektiğini anlatmış olur. Eğer çekül doğrultusuna 1200'lik bir açıyla aşağı doğru uçarsa, o zaman çiçek güneşe göre 1200 sağda demektir.

MALZEME:5 su bardağı un, 2.5 su bardağı su, 1 tatlı kaşığı tuz.

İç malzemesi için: 500 gr kıyma, 1 çorba kaşığı tereyağı, 2 soğan, karabi-ber, tuz.

YAPILIŞI: Bir kapta un, tuz ve su karıştırılıp yoğurulur. Kulak memesi yumu-şaklığına gelen hamur yumruk büyüklüğünde 20 küçük parçaya bölünür. Her parça teker teker küçük birer daire şeklinde açılır.

İnce doğranmış soğan, kıyma ile birlikte kavurulur. Tuz ve karabiber ilâve edilerek, bir iki kaşık yuvarlak hamurun yarısına yayılıp, diğer tarafı üzerine kapatılır. Hamur ve malzeme bitinceye kadar iş-lem sürdürülür.

Teflon tavada veya sacda hamurlar önlü arkalı pişirilir. Üzerine tereyağı sürülüp, sı-cak olarak ayranla servis yapılır.