Bir çocuk ve bir hayvan yavrusu dünyaya gelir gelmez, bütün âzâları ve his organları çalışmaya başlıyor. Bunların âhenkli, muntazam çalışmalarıyla yaşamaya devam ediyor. Bu hâl, bütün akıl sahiplerini, bütün ilim adamlarını hayrette bırakıyor. Bu organları var eden ve böyle çalıştıran sonsuz kuvvet sahibinin ismi Allahtır. Allahın var olduğunu anlamayan kimse yoktur. İnsanların gözünde kuvvet olsaydı, kendisini görürlerdi. Her insana, her iyiliği, her rahatlığı gönderen ve her derdi, her sıkıntıyı gönderen Allahtır. Nimet gelince şükür, dert gelince, istiğfâr ve sabretmelidir. Dertler, nimetin kıymetinin anlaşılmasına sebep olmaktadır. İstiğfârın ve sabrın sevâbı pek çoktur. Dünyadaki dertler, âhırette çok sevap verilmesine sebep olmaktadır.

Her gün; (Estagfirullah min külli mâ kerihallah.) çok okumalıdır. Bunun mânâsı; (Yâ Rabbî! Râzı olmadığın, beğenmediğin şeylerden, yaptıklarımızı affet! Yapmadıklarımızı yapmaktan koru!)dur.

(Sübhânallahi ve bihamdihi sübhânallahil’azîm.) Bu kelime-i tenzîhi sabah ve akşam 100 kere okuyanın günahları affolur. Dertlerden kurtulur. Bir daha günah işlemekten muhâfaza olunur.

Çocukken tek katlı evimize karıncalar dadanmıştı. Evin neresinde olursa olsun en ufak ekmek kırıntısını dahi buluyorlardı. Her şeyi denemiştik. Gaz yağı, kireç, karınca yemi... Fakat bana mısın demiyorlardı. Yiyecek kırıntısını bulan karınca, hemen diğerlerine haber veriyordu. Bir plân yaptım. Evin bazı yerlerine ekmek parçacıkları yerleştirdim. Bir karıncanın bulmasını bekliyordum. Nitekim bir karınca ekmeği bulunca, diğerlerine haber vermeye gidiyordu. Ben de hemen ekmeği ortadan kaldırıyordum. Tabii karıncalar yalancı duruma düşüyordu. Bir günlük bir çalışma ile haberci karıncaların hepsini yalancı duruma düşürdüm. Böylece artık, "Şurada ekmek var." deseler bile kimse inanmayacaktı. Böylece karıncalardan kurtulduk.