• Biz ikimiz, ayrı dünyaların insanlarıyız.
• Son nefesimde her şeyi itiraf etmek istiyorum.
• Sen buradan kaç yiğidim, ben onları oyalarım.
• Hayır yavrum ağlamıyorum. Gözüme toz kaçtı.
• No’lur gerçeği söyleyin doktor! Yaşayacak mı?
• Hayır Hakan... Olaylar senin sandığın gibi değil.
• Yaa!.. Justinyen, işte buna “Osmanlı tokadı” derler.
• Ben sırtımda taş taşır, yine seni okuturum evlâdım.
• Biliyordum... Ölmediğini, geri geleceğini biliyordum.
• Beni paranla satın alabileceğini mi sandın, küstah?
• Benim de senin yaşlarında bir oğlum vardı evlâdım.
• O kızla evlenirsen, seni mirasımdan mahrum ederim.
• Evlenince pembe panjurlu bir evimiz olacak değil mi?
• Metânetinizi muhafaza ediniz. Allahtan ümit kesilmez.
• Çocuğumun ameliyat parası için yaptım bütün bunları.
• Hayır!.. Durun!.. O suçsuzdur!.. Aradığınız katil benim!
• Bu ses... Bu ses... Olamaz, git!.. Hadi çabuk git buradan!.
• Ben fakir bir gencim, sen ise zengin bir fabrikatörün kızı.
• Bana, yıllar önce çılgınca sevdiğim bir kadını hatırlattınız...
• Demek bana yazdığınız aşk mektuplarının hepsi yalanmış.
• Bizim bu dünyada yaşamaya hakkımız yok mu hakim bey?
• Babanın kanını yerde koyarsan, hakkımı helâl etmem oğul!
• Anneciğim, bu amcayı çok sevdim. Ona baba diyebilir miyim?
• Seni sevmiyorum, seninle oyun oynadım, anlamadın mı hâlâ.
• Parayla saâdet olmaz evlâdım, bunu sakın aklından çıkarma!
• Bizim gibi insanlar şerefleri için yaşar, namusları için ölürler. Ama, sen bunu bu yaşta anlayamazsın.

Yunanistan’ın Girit’i işgali ve Teselya’da çete savaşlarını başlatması üzerine,18 Nisan 1897’de Türk-Yunan savaşı başlamıştı. Mareşal Edhem Paşa kumandasındaki Türk ordusu, Yunanlıları hezimete uğrattı. 81 yaşındaki Abdulezel Paşanın bu savaştaki kahramanlığı Avrupa’da destanlaşmıştır.

Savaşın sonunda Osmanlı Devleti lehine İstanbul’da sulh antlaşması yapıldı. Sultan Abdülhamid Hân, bu savaşı saraydan ilk defa telgrafla idare etmiştir.