Bir lise öğretmeni derste öğrencilerine şöyle der: “Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz!” Ertesi sabah hepsinin sıralarının üzerinde patatesler ve torbalar hazırdır. Öğretmen: “Şimdi, bugüne kadar affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine koyun!”

Bazı öğrenciler torbalarına 3’er-5’er tane patates koyarken, bazılarının torbası neredeyse ağzına kadar dolmuştur. Öğretmen: “Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, okulda hep yanınızda olacaklar.”

Aradan bir hafta geçer. Hocaları sınıfa girer girmez, öğrenciler şikâyete başlarlar: “Hocam, bu ağır torbayı her yere taşımak çok zor. Hocam, patatesler kokmaya başladı. İnsanlar tuhaf bakıyorlar, hem sıkıldık, hem yorulduk...”

Öğretmen: “Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz. Kendimizi rûhumuzda ağır yükler taşımaya mahkûm ediyoruz. Affetmeyi karşımızdakine bir ihsan olarak düşünüyoruz, hâlbuki affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir.”

ABD'nin Arkansas eyaletinde, 19 yıl komada hayat mücadelesi veren bir kişi, yeniden gözlerini hayata açtı. Stone County Rehabilitasyon Merkezi sosyal işler müdürü Alesha Badgley, komadan çıkınca ilk iş olarak, yanında bekleyen annesine seslenen Terry Wallis'in “39”, daha sonra kola ve süt istediğini söyledi. 1984 yılı Temmuz ayında geçirdiği bir trafik kazasının ardından komaya giren ve 2 hafta önce uyanan Wallis, artık bütün isteklerini dile getirebiliyor. Her iki kol ve bacağı felç olan Wallis, kazadan bir süre önce doğan ve şimdi 19 yaşındaki kızı Amber için tekrar yürümek istediğini belirtti. Türkiye 10/07/2003