Not: Bu şiir, 2000 yılında bir sınır dışı operasyonunda, ölü olarak ele geçirilen bir kadın teröristin cebinden çıkmıştır.

Pişmanım anam doğduğum güne,
Mutlu olmak hakkım olsa bile,
Bir zalim düşürdü beni bu hale,
Pişmanım anam bırakmıyorlar!

İster miydim soğukta dağda yatmayı,
Anaların yüreğinde ateş yakmayı,
Veren kahrolsun elime bu silahı,
Pişmanım anam bırakmıyorlar!

Dost bildiklerim pusuda yatıyor,
Kaçmaya kalksam namlu dikiyor,
Her gece bir zalim nöbet tutuyor
Pişmanım anam bırakmıyorlar!

Bir zalim alnından vururum diyor
Dönenin sonu ölümdür diyor
Ne kadar pişman olursan ol diyor
Pişmanım anam bırakmıyorlar!

Her gün biraz daha azalıyorlar,
Çoğu pişman söyleniyorlar,
Ölüm soğuktur diyorlar,
Pişmanım anam bırakmıyorlar!

Bir gün duyulur ölüm haberim,
Etrafa saçılır kanlı bedenim,
İbret olsun benim kaderim,
Pişmanım anam bırakmıyorlar!

Sana son sözüm ağlama anam,
Bırak derdime kendim yanayım,
Sevdiğim o yare selam söyleyin,
Pişmanım anam bırakmıyorlar!

  33 x 3 367 = 111 111
  66 x 3 367 = 222 222
  99 x 3 367 = 333 333
132 x 3 367 = 444 444
165 x 3 367 = 555 555
198 x 3 367 = 666 666
231 x 3 367 = 777 777
264 x 3 367 = 888 888
297 x 3 367 = 999 999

Çocuk, okuldan gözü şiş olarak dönünce, annesi telâşlanır:
- Oğlum ne oldu gözüne? Düştün mü yoksa?
- Hayır düşmedim. Arkadaşım Orhan’la dövüştük. Ben de yarın onun gözünü şişireceğim!
Annesi yatıştırmaya çalışır:
- Sakın ha! Dövüşmek iyi birşey değil. Ben sana yarın pasta, çörek vereyim. Arkadaşına da ver, barışın. Güzel güzel oynayın olmaz mı?
- Olur anneciğim, barışırız.
Ertesi gün, çocuk öteki gözü de şişmiş olarak döner. Annesi merakla sorar:
- Yine ne oldu gözüne?
- Yine o arkadaşım yaptı, daha çok pasta, çörek istiyor!