SOHBET - NİMETLER VE İHSANLAR

İnsânların, sıhhatli, sağlam ve râhat, neşeli yaşamalarına ve âhırette sonsuz se’âdete kavuşmalarına sebeb olan fâideli şeylere Nîmet denir. Allahü teâlâ, çok merhametli olduğu için, kullarına lâzım olan bütün nîmetleri yarattı. Bunlardan nasıl istifâde edileceğini, nasıl kullanacağımızı, Peygamberleri “aleyhimüssalevâtü vetteslîmât” ile gönderdiği kitaplarında bildirdi. Bu bilgilere Din ve Şerî’at denir. Müslüman olsun, kâfir olsun, herhangi bir insan, bu kitaplara uygun yaşarsa, dünyada rahat ve huzur içinde olur. Meselâ, bir eczânede yüzlerce fâideli ilâç vardır. Her ilâcın kutusunda târifnâmesi vardır. İlâcı, târifeye uygun kullanan, fâidesini görür. Târifeye uymayan ilâçtan zarar görür. Kur’ân-ı kerîme uygun yaşayan da nîmetlerden fâide görür.
Dünyada ve âhırette se’âdete kavuşmak, râhat ve neşeli yaşamak için Müslüman olmak lâzımdır. Îmânı olan ve haramlardan sakınıp ve ibâdetlerini yapan kimseye, Müslüman denir. Îmân, belli 6 şeye ve bütün emir ve yasakların hepsine inanmak demekdir.
Allahü teâlâ hakîkî Müslümandan râzı olur. Onu sever. Hakîkî Müslüman olmak için, Ehl-i sünnet âlimlerinin bildirdikleri gibi îmân etmek ve ibâdetlerini doğru ve İhlâs ile yapmak lâzımdır. Allahü teâlâ doğru ve ihlâs ile ibâdet yapanları seveceğini, bunların kalblerine dünyada feyzler, nûrlar vereceğini, âhırette de Sevap, yânî iyilik vereceğini vâdetti. İbâdet, emrleri yapmak, Takvâ haramlardan, yasak edilmiş olanlardan sakınmak demekdir. İbâdetlerin doğru olması için, nasıl yapılacaklarını öğrenmek ve öğrendiklerine uygun olarak yapmak lâzımdır. İhlâs, gerek beden ile, gerek mal ile yapılan farz veya nâfile bütün ibâdetleri, meselâ hayrât ve hasenât yapmayı, Müslümanları sevindirmeyi, onları sıkıntıdan kurtarmayı, zikri, istiğfârı Allah rızâsı için yapmaktır. Mal, mevkı’, hurmet, şöhret kazanmak için yapılan ibâdette ihlâs olmaz, riyâ olur. Böyle ibâdete sevap verilmez. Günah olur, azap yapılır. Bid’at işleyenlerin, haram işleyenlerin ve böyle kimselerle ve kâfirlerle, mezhebsizlerle arkadaşlık, komşuluk yapanların kalblerinde, ihlâs kalmaz. Zulmet, kara lekeler hâsıl olur.        Tam İlmihâl Seâdet-i Ebediyye (Sayfa: 1048)