MALZEME: 4 bardak süt, 250 gr toz şeker, 1 fincan pirinç, 1 fincan nişasta.
          YAPILIŞI: Pirinç ayıklanıp yıkandıktan sonra, üzerini 4-5 parmak geçecek kadar su konup karıştırmadan kaynatılır. Biraz yumuşayınca suyu süzülüp süt ilâve edilir. Sonra ateşe koyup kaynatılır. Kısa bir süre sonra, şekerini de ekleyip kaynatmaya devam edilir. Bu arada koyulaşması için nişasta biraz su ile ezilip sütlãca ilâve edilir. Bir iki taşım daha kaynattıktan sonra, ateşten alınır ve kâselere boşaltılır. Kâseler fırın tepsisine dizilip fırına sürülür. Üzerleri kızarınca, fırından alınıp soğutmaya bırakılır. Daha sonra da, soğuk olarak servis yapılır.
          Not: Sütlâçları fırına koyarken; kâselerin kırılmaması için tepsiye biraz su konmalıdır.

          Aile içindeki huzursuzluk ve rahatsızlığın, çocuğun doğuştan var olan potansiyel zekâ seviyesini yeterince kullanmasına engel olabilir.
          Zekâ doğuştan gelir. Ancak zekâ, daha sonra çocuğun içinde bulunduğu sosyo-ekonomik çevre, eğitim ve uygun ana-baba tutumları ile geliştirilebilir. Aile içindeki huzursuzluğun, çocuklarda zekânın kullanılabileceği alanlar olan derslerdeki başarı, toplumsal davranışlarda uyum, yargılama ve yönlendirme kabiliyetlerine kötü yönde tesir eder.

İşte geldi Ramazan,
Bir hoş oluyor insan,
Kıymetini bilene,
Ne de büyük bir ihsan.

Seni hepimiz sevdik,
Ne bereketler gördük,
Sahûr, iftar sendedir,
Her ay sen olsan, dedik.

Salevâtı söyledik,
Temcit pilavı yedik,
Soframızdan kalkarken,
Rabbimize şükrettik.

Okudum yazar oldum,
Davette gezer oldum,
Her gün börek istiyor,
Nefsime kızar oldum.

İftar vakti oldu mu?
Ayran tasa doldu mu?
Yanındaki fakîre,
Yemek veren oldu mu?

Hoşafın suyu boldur,
Bir kepçe daha doldur,
Sahura köfte varmış,
Ne olur erken kaldır.