Büyük zatlardan biri evinde iken, kapısı çalınır. Dışarıya bakar ki, bir dilenci sadaka istiyor. Pencereden dikkatlice baktığında bir de ne görsün? Eskiden yakın arkadaşı olan bir kimse. Arkadaşına görünmeden içeriye koşup yıllarca biriktirdiği paraları alır ve kapı aralığından uzatır. Fakir çok duâ edip çekilip gittikten sonra, o zat ağlamaya başlar. Bunu gören hanımı sorar:
          -Verdiğin sadakaya pişman oldun da, onun için mi ağlıyorsun?
          - Hayır, der. Ben verdiğim para için değil, dostumun bugüne kadar hâlini araştırıp soruşturmadığım için ağlıyorum.