Rahmetli S. Ahmet Arvasî Ağabey, ziyaretine gittiğimizde, kendisi seyyid, yani peygamber torunu olduğu hâlde hep, Türklerin Allah rızası için gösterdikleri gayretlerden, hizmetlerden bahsederdi. "İslâmı yaşamada, İslâma hizmette, Eshâb-ı kirâmdan sonra ikincilik Osmanlılara nasip olmuştur." derdi.
          Osmanlı'nın bu kadar merhametli, şefkatli olmasının esas kaynağı İslamiyetti. Herkese karşı gösterdiği iyilik ve insâniyeti, gayr-i müslimler, kendi dindaşlarından bile göremezlerdi. Osmanlıların bu hâllerini Hıristiyan araştırmacı seyyahlar şöyle yazmışlardır:
          L. H. Delamarre: "İstanbul civarındaki gezintilerimde ben hep bu milletin lütufkârlığı ile misâfirperverlik aşkına şâhit oldum. Onların bütün davranışlarında mükemmel bir insaniyet ve kibârlık göze çarpıyordu."
          Dr. A. Brayer: "Osmanlılar'da öyle bir rûh vardır ki, bu sayede onlar, her misâfire mukaddes bir nîmet nazarıyla bakarlar. Ev sâhibi, misâfirine evinin en güzel odasını tahsîs ederek her hizmetini canla başla yapar. Misâfir, evden ayrılırken de birkaç hediye takdîm edilir."
          Du Loir: "Türkler herhangi bir intikâm hissi beslemekten son derece çekinirler. Her bayramın birinci günü de onlar için umûmî bir barış günüdür. Küfürbazlık, öfke ve intikâm hissinin müşterek mahsûlü olduğu gibi, kumarbazlığın da tabiî bir neticesidir."

Mehmet Oruç Türkiye Gazetesi / 30.10.2001