TARİH - EYÜP SULTAN'I ZİYARET

Babam, yılda birkaç kere, beni Hazret-i Hâlid'i ziyaret etmek üzere Eyüp Sultan'a götürürdü. Doğduğum zaman beni o büyük zatın mâneviyetine bağlamışlar, ismimi de Hâlid koymuşlar. Her ziyaretimizde Hâcet penceresinden duâ eder, fukaraya sadaka dağıtırdık. Türbenin içine girdiğim zaman, kalbime tatlı bir huzur gelirdi...
Şu anda kendimi, o çocukluğumda, Eyüp Sultan câmii’nin avlusunda görür gibiyim. Şadırvanda abdest tazeleyenlerin etrafında, namaz saatini bekliyerek toplanmış olan ne muhteşem bir kalabalık vardı. Zengin, orta hâlli, fakir, herkes birbirine halka olmuş gibi idi. Kadınlar hâcet penceresinde duâ etmek için sıra beklerler, kurban kestiren erkekler de, zenbiller içinde getirdikleri etleri câmiin dışında fukaraya dağıtırlardı. Biz, çocuklar da, leylekleri hayran hayran seyreder, güvercinlere avuç avuç yem atardık. Ya şimdi? Yine aynı kandil günü câmii ve türbeyi ziyarete gitmiştim. Avlu, Ramazanlarda, Cumâ günlerinde olduğu gibi öyle kalabalıktı ki, iğne atsan yere düşmeyecek. Yine şadırvandan akan sular, yine güvercinler, yine leylekler ve koşuşan çocuklar. Bu gelenek devamda, yalnız bir farkla: Câminin karşısında sayısız lüks otomobiller sıralanmıştı. Yoldan gelip geçenler bu kuyruklu, pırıl pırıl ve mağrur şoförlü arabalara hayretle bakmakta idiler. Annem, babam, teyzem, kardeşim Mâide, yengem, büyük annelerim ve dedem, hepsi Eyüp Sultan câmii ve türbesinin yukarısındaki tepede, bir asırlık mezarlıkta yatıyorlar. Her ziyaretimde Hazret-i Hâlid’in türbesi üstünden uçan kuşların bu aile mezarlığı üstünden de geçtiklerini düşündüm. Demek ki, bir çok mezarlıktaki gibi, ziyaretçileri her gün bu kuşlar. Ahmet Hâşim’in sevdiği leylekler. Onlar da ne kadar vefalı!...KIBLE SÂATİ VAKTİ
Hâlit Fahri Ozansoy

KIBLE SÂATİ VAKTİ

Erkek : Mahir - Kız : Mahire - Yemek : Domates Çorbası, Tavuk, Bulgur Pilavı, Hoşaf