Hıristiyanların yılbaşı kutlamaları, Roma İmparatorlarının birincisi olan Konstantin ile başlar. Konstantin, Eflâtun'un ortaya koyduğu teslis (Trinite) yani üç tanrı inancını, papazlara yazdırdığı yeni İncil’e koydurdu ve Noel Gecesi'ni bayram ilân etti. İsâ aleyhisselâmın İncil’inde ve Havârilerinden barnabas'ın yazdığı İncil’de Allahın bir olduğu bildirilmiştir.

İslâmiyette, güneş yılının ayları içinde sayılı bir mübârek gün yoktur. Meselâ Mart ayının 21. Nevrûz denilen günü, Mayıs ayının 6. Hıdrellez Gününü ve Eylül ayının 20. Mihrican Gününü de mübârek sanmamalıdır.

İmâm-ı Rabbânî hazretleri buyurdu ki:

"Hindûların bayram günlerine, ateşe tapanların Nevruz günlerine ve Hıristiyanların Noel gecelerine ve diğer paskalyalarına hürmet etmek, o zamanlarda onların âdetlerini, onlar gibi yapmak insanı îmândan çıkarır."
Dinimize göre, milâdî yılbaşının, diğer günlerden farklı bir tarafı yoktur. Bu geceye ayrı muâmele etmek, Hıristiyanlara benzemek olur.

Yılbaşı gecesi; hindi kesmek, eğlence tertip etmek, oyun oynamak, çam dikmek, evi süslemek, mum yakmak haramdır, büyük günahtır. Çünkü bu hâl Hıristiyanlara benzemek olur.

- Gönderdiğim papağanı beğendin mi?
- Doğrusu beğenmedim. Ya papağan karttı, yahut bizim hanım iyi pişirmedi.
***
- Figaro'nun Düğünü'ne gidemedim.
- Üzülme. Hediye alıp evine gidersin.
***
Müzikli lokantadaki çalgıcı, câhil bir zengine yaklaşarak sordu:
- Mozart'tan bir parça ister misiniz?
- Bir parça da ne demek? Hemen bütününü getirin! Yanına da bir salata!
***
- Beethoven'i seviyor musunuz?
- Siz, o çıkan dedikodulara inanmayın. Biz sadece onunla arkadaşız.
***
- Lütfen tuzluğu uzatır mısınız?
- Beni garson mu sandınız?
- Hayır, kibar bir bey sandım.