Din, ruhun gıdasıdır. Dinsiz bir insan, başsız bir gövdeye benzer. Bir vücudun nasıl nefes almak, yiyip içmek ihtiyacı varsa, ruh da, tam bir asalete erişmek, tertemiz olmak, huzura kavuşmak için dine muhtaçtır.

Dinsiz bir insan bir makineden, bir hayvandan farksızdır. Din, insana Allahını tanıtan, onu fenalık yapmaktan koruyan, onun yolunu açan, dimağını ferahlatan, dertli zamanlarda onu teselli eden ve ona maddî ve manevî kudret veren, toplum içinde ona hürmet, şeref, itibar ve sevgi kazandıran ve ahirette de sonsuz Cehennem ateşinden koruyan en büyük âmildir.

Bütün semâvî, ilâhî dinler birbirinin devamıdır. Ancak muhtelif zamanlarda, Allahü teâlâ tarafından yenilenen, tek Allaha iman eden hakiki dinler; esasta, tek bir din, tek bir iman olup, ancak insanlar tarafından değiştirildikçe, Allahü teâlânın emri ve O’nun gönderdiği Peygamberleri sayesinde düzeltilmiştir. Kıyâmete kadar değişmeyecek en son din, Muhammed aleyhisselâmın getirdiği İslâm Dini’dir.