Yorganına göre uzat ayağı,
Derin su insanı yutar efendim.
Düşünerek, görmek lâzım uzağı,
Bilene kazancı yeter efendim.

Tedbir kulu ulaştırır ışığa,
Sabır vuslat yolu açar âşığa,
Çanağa koyduğun gelir kaşığa,
Ocak yanar ise tüter efendim.

Kaynağı olmadan güvenme borca,
Borç ile, harç ile çıkılmaz burca,
Ayarla, hesap et vaktinde harca,
Horoz da vaktinde öter efendim.

"İsraf" haram, bundan elem duyulur,
Keyfince, varlığa nasıl kıyılır?
İdare bilenler kaptan sayılır,
Lâfla gemi gitmez, batar efendim.

İdrâk et, mânâ ver, bu israf niçin?
Öyle bir yol bul ki, devamlı geçin.
Düşün ki; ak akçe kara gün için,
Zor günde kim kimi tutar efendim?

İş işten geçince çâre bulunmaz,
Gelecekte neler olur bilinmez,
Bir kere doymakla menzil alınmaz,
Devamlı yem ister katar efendim.

Nâmerde muhtaçsan yanar, erirsin,
Elden çıkarmayı çâre görürsün,
Malın ele on paraya verirsin,
Döner sana, yüze satar efendim.

Devlet tasarrufla gücünü bulur,
Millet tutumluysa müreffeh olur.
Sen samanı sakla, zamanı gelir,
Var beterden daha beter efendim.

Polatoğlu der ki; yoldan çıkarsan,
Müsriflerin suyu ile akarsan,
Gündüzün kandili boşa yakarsan,
Gece vakti yağın biter efendim.

Ozan Yusuf Polatoğlu