HİKÂYE - YAŞANMIŞ OLAMAZ MI

VERİLEN BAHŞİŞ

Pastaneye 10 yaşında bir çocuk girdi. Garson hemen koştu. Çocuk sordu: "Çikolatalı pasta kaç para?" "50 cent!" Çocuk cebinden çıkardığı bozuk paraları saydı. Bir daha sordu: "Peki dondurma ne kadar?" "35 cent" dedi garson sabırsızlıkla... Çünkü yığınla müşteri vardı ve yalnız kendisi hepsine tek başına koşuşturuyordu. Bu çocukla daha ne kadar vakit geçirebilirdi ki?

Çocuk parasını bir daha saydı ve "Bir dondurma alabilir miyim lütfen?" dedi. Garson dondurmayı getirdi. Fişi tabağın kenarına koydu ve öteki masalara koştu. Çocuk dondurmasını bitirdi. Fişi kasaya ödeyip çıkıp gitti.

Garson masayı temizlemek üzere geldiğinde, birden gözleri doldu. Masaya oturup bir müddet ağladı. Neden mi? Boş dondurma tabağının yanında, çocuğun bıraktığı 15 centlik bahşişi görmüştü...

Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yaşama şansı 10 yaşındaki abisinden âcil kan nakli idi. Oğlan aynı hastalıktan uzun bir tedâviden sonra kurtulmuş ve kanında o hastalığın mikroplarını yok eden bağışıklık meydana gelmişti. Doktor durumu oğlana anlattı ve küçük kardeşine kan verip veremeyeceğini sordu.

Çocuk bir an düşünüp durakladı. Kardeşini canından çok seviyordu. Sonra derin bir nefes aldı ve; "Eğer kardeşim kurtulacaksa, veririm kanımı." dedi. Kan nakli ilerlerken, kardeşinin gözlerinin içine bakıyor ve gülümsüyordu. Kızın yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı, ama abisinin de yüzü giderek soluyordu. Bir müddet sonra gülümsemesi de yok oldu. Titreyen bir sesle doktora sordu: "Hemen şimdi mi öleceğim doktor amca?..”

Not: Kardeşine bütün kanını verip, kendinin de öleceğini zannetmişti.