(Bugün, kurtuluş yıldönümünü kutladığımız İstanbul’un kara günleri şöyle:)

• 13 Kasım 1918’de, Mondros mütarekesinden 12 gün sonra itilaf devletlerinin 55 adet harp gemisi, İstanbul Boğazı’na demirledi.

• Bütün demiryollarına ve limanlar ile buralardaki ulaşıma el koydular.

• Bir Türk tüccarı, bir sandık ticaret eşyasını izinsiz taşıyamazdı.

• Bütün Türk subayları, her rütbedeki işgal ordusu subaylarını selâmlamaya mecburdu.

• İşgal ordusu askerleri, ana caddelerde sık sık resmi geçit yapıyordu.

• Yerli Ermeni ve Rumlar iyice azıtıp, işgalcilere muhbirlik ve kılavuzluk yaparak Türkleri tutuklatırlardı.

• Banliyö trenlerinde, hiç kimse 1. mevkiye giremezdi. Sarhoş bir İngiliz neferi, tek başına sereserpe uzanıp, aşağılayıcı nazarlarla Türklerle alay ederdi.

• Vapurlarda bileti 1. mevki olan Türkler de 2. mevkide seyahate mecburdu.

• İstanbul dışına çıkmak herkese yasaktı.

• Sarhoş İngiliz zabitleri, kasten kadınlara ayrılan bölümlere girerek, ahlâksızca hareketlerde bulunurlardı.

• Yunanlılar iyice azıtmıştı. Yakaladıkları Türk subaylarına, zito diye bağırmaları için baskı yapıyorlardı.

• 9 Eylül 1922’de Yunanın Ege denizine dökülmesi üzerine, İstanbul’da dört yıldır kan kusturan zalim işgalciler, can derdine düştüler.

• 6 Ekim 1923’e kadar 5 yıl İstanbullulara ve Türklere kan ağlatıp, çekip gittiler.

  İsmail Yağcı Türkiye Gazetesi 7.10.1999

Bilâl Coşkun