MALZEME: 1 kilo havuç, yeterince şeker, nohut kadar limon tuzu, 2 bardak makineden geçirilmiş ceviz, fındık, ağartılmış badem.

YAPILIŞI: Havuçların üstü bıçakla kazınır, dip tarafları kesilir, yıkanır, haşlanır, rendeden geçirilir ve suyu hafifçe avuçlar arasında sıkılır.

Bunda ölçü ayarı şudur: İki bardak suyu sıkılmış havuç bir bardak şeker ölçülüp ayrı bir tarafa konur, karıştırılmaz.

Şekerin üzerini bürüyecek kadar az su konur. Karıştırarak ocakta eritilir. Nohuttan büyükçe limon tuzu katılarak kestirilir, köpükleri alınır.

Ölçülmüş havuç kestirilmiş şekerin üzerine dökülür. Hafif ateşte tahta kaşıkla devamlı karıştırarak şeker, şurubunu çekinceye kadar (bir saate yakın) pişirilir.

Havuç tatlısının olup olmadığını anlamak için; sakız gibi olunca az bir miktarda alınır, buzdolabının buzluğuna konur. Donma işi çabuk olursa olmuş demektir. Sonra tabaklara alınıp, düzgünce yayılır.

Ocaktan indirilen havuç tatlısı ılık bir hale geldikten sonra içerisine bir bardak, ceviz, fındık, ağartılmış badem serpilir, iyice karıştırılır. Elde, parmak gibi uzunca şekiller verilir. Kalan bir bardak karışık ceviz, fındık ve bademe biraz da hindistan cevizi, pudra şekeri katılıp, parmak şeklindeki havuç tatlıları bulanır, tabaklara dizilir. Misâfire ikramda pek makbul bir tatlı olur.

Komşusu Hoca’dan kalbur isteyince Hoca der ki:

- Komşu, verirdim ama kalbur boş değil, hanım içine su koymuş.

Komşusu şaşırıp sormuş;

- Hocam kalbura su konur mu?

- Adamın canı kalburu vermek istemezse su koymayı bırak, ipe un bile serer.