Altıncı yılda, yayını koluna aldı. Yola çıktı. Bir hayvan ile karşılaştı. Hayvana ok attı. Anne ve babasına haber verdi. Hayvanı kesip, soydular. Ak sakallılar ile mollaları çağırdılar. Kur’an okuttular ve yemek verdiler. Yiğit, böylece er oldu. Kara gözleri, Çoban yıldızı gibi parlak, iki yanağı dopdoluydu! İki omuzu iki kişinin, butları gibiydi...

Oğuz Han ile karısı Altın Arıgın’ın çocukları yok, halkı ve sığırları çoktu. At, giyecek ve hayvanlarını halka verip ve otağ ve mallarını dağıtırdı. Oğuz Han, ikinci hatununu, iki ırmak arasındaki bir adada, ağaç kovuğunun içinde bulmuştu. Bir gölün ortasında, bir ağaç gördü. Ağacın kovuğunda ise, bir kız oturuyordu... Oğuz bu kızla evlendi. Gök, Dağ ve Deniz adlı oğulları, bu kızdan oldu.

Birgün, Oğuz Han yolda giderken, büyük bir ev gördü. Evin duvarı altından, pencereleri gümüşten ve çatısı da, demirdendi. Ev, kapalı idi ve anahtarı da yoktu... Kapıda bir yazı vardı:

“Bu eve girmek isteyen kişi, ‘Bismillahirrahmanirrahim.’ derse, kapı açılır.”

Oğuz Kağan böyle yapıp içeri girdi.

Bu demir evden sonra, Oğuz Han’a yol gösteren kurttan söz edilmektedir. Bu bölümlerin, tarihle bir ilgisi yoktur... Oğuz Han’ın, sosyal bir kişiliği de vardı. Han babalı, oymaklı ve milletli, devletli olan bir yiğit ve aynı zamanda “ulu bir ata” idi. Bir Dünya Devleti kurdu.

Adam eve geldiğinde, doğru karısının yanına yaklaşıp dedi ki:

- Müjde karıcığım! Hani daha pahalı bir evde oturalım diyordun ya, en sonunda bu istediğin de oldu.

Kadın heyecanla hemen sordu:

- Taşınıyor muyuz yoksa?

- Yok canım. Ev sahibi kirayı iki katına çıkardı da...

Yandaki şekilde, soru işâretleri yerine hangi harfler konulması lâzımdır?  (Cevabı yarın)