Bazıları, Osmanlı şehzâdelerini yalnız ana kucağında eğitilmiş zannederler. Halbuki, şehzâdelerin eğitimi, 5-6 yaşından itibâren başlardı. Ayrıca; silah kullanma, ata binme, ok atma, avlanma, gürz kullanma... gibi dallarda da en iyi bir şekilde yetişirlerdi. Gençliklerinde ise; devlet idaresine hazırlanmak için, sancaklarda vazifeye başlarlar; buralarda, pâdişahlık sırasını beklerlerdi. Meselâ; Fâtih Sultan Mehmed Hân'ı yetiştiren, devrin en meşhur hocalar kadrosu, şu âlimlerden kurulu idi:

ŞEYHÜLİSLÂM: Molla Hüsrev, Molla Gürânî.
MUTASAVVIF VE TIP ÂLİMİ: Akşemseddin.
VEZİR: Molla Hayreddin, İbni Temcîd, Hoca Yusuf Sinan Paşa.
VEZİR VE ŞÂİR: Molla Ayas, Bursalı Ahmet Paşa.
NİŞANCI: Çelebizâde Abdülkadir Âmidî, Hasan Çelebi, Hatipzâde Mehmet, Molla Sirâceddin Paşa.
KAZASKER: Müslihiddin Mustafa Efendi.
MÜDERRİS: Kınalı Abdülkadir Hamidî.

Ayrıca, birçok yabancı hocalar da vardı. Böylece, iyi bir eğitim görerek; Arapça, Farsça, Yunanca, Latince, Slavca, İbrânice ve Uygur dillerini ve zamanın bütün ilimlerini öğrendi. Astronomi, matematik, askerlik, tarih, coğrafya bilgisi çok iyiydi. Kelâm ve matematikte devrinin otoritelerindendi. Avnî mahlasıyle şiirler de yazdı.