Ef’âl-i mükellefîn, dinimizin emirlerinden ve yasaklarından; akıllı olan ve bülûğ çağına giren Müslümanların yerine getirecekleri vazifelerin hükümlerini belirten dinî bir tâbirdir.

1. FARZ: Allahü teâlânın, yapılmasını açıkça ve kesin olarak emrettiği şeylere denir.


2. VÂCİB: Yapılmasının delili, farz kadar açık olmayan emirlere denir.


3. SÜNNET: Peygamber efendimizin, yapılmasını övdüğü, yahut devam üzere kendisinin yaptığı, yahut görüp de mâni olmadığı şeylere denir.


4. MÜSTEHAB: Peygamber efendimizin ara sıra yaptıkları ve sevdikleri, beğendikleri şeylere denir.


5. MÜBÂH: Yapılması emir olunmayan ve yasak da edilmeyen şeylere denir.


6. HARÂM: Allahü teâlânın, yapmayın diye açıkça yasak ettiği şeylere denir.


7. MEKRÛH: Allahü teâlânın ve Muhammed aleyhisselâmın, beğenmediği ve ibâdetlerin sevâbını gideren şeylere denir.


8. MÜFSİD: Dinimizde, meşrû olan bir işi veya başlanmış olan bir ibâdeti bozan şeylere denir.
   
   İslâm İlmihâli

İki arkadaş kampa giderler. Gece çadırlarında uykuya dalarlar. Birkaç saat sonra biri uyanır ve arkadaşını dürtükler:

- Yukarıya bak ve ne gördüğünü söyle!

- Milyonlarca yıldız görüyorum.

- Bu sana neyi gösteriyor?

- Astronomik olarak; milyonlarca galaksinin ve dolayısıyla milyarlarca gezegenin varlığını gösteriyor. Yıldızların konumuna bakarak; saatin 4 olduğunu çıkarıyorum. Teolojik olarak; Allahın bu muazzam kudretini ve kendi âcizliğimizi görüyorum. Meteorolojik yönden de; yarın havanın çok güzel olacağını tahmin ediyorum. Peki, sen bunu bana neden sordun?

Diğeri bunları dinledikten sonra, arkadaşına serzenişte bulunur:

- Yapma arkadaşım. Baksana! Çadırımızı çalmışlar!

Takvimimizde her şehir için gösterilen Kıble Saati vaktinde, Güneş'e doğru dönen kimse, Kâbe yönüne dönmüş ve o yerin kıblesini bulmuş olur.