TÜRKİYE TAKVİMİ 
Uluslararası Kamerî Aybaşları ve Hicrî Takvîm Birliği Kongresi 28 - 30 MAYIS 2016 / İSTANBUL - TÜRKİYE ŞİİR - ANADOLU SEVGİSİ
Hele boz dumanlar çekilsin de gör!
Her haftası bayram, her günü düğün;
Hele yaylalara çıkılsın da gör!
Bilmezsin ovalar nasıldır bizde,
Kağnılar yollarda yoncalar dizde,
Saydıklarım damla değil denizde,
Hele bir ekinler ekilsin de gör!
Görmedin sen bizim mavi suları,
Karlar eriyince kırar yuları,
Köpük olur beyaz, sel olur sarı,
Hele taştan taşa dökülsün de gör!
Sen bizim köyleri görmedin ki hiç,
Yolları toz, çamur, evleri kerpiç,
O kirli kabukta, o en temiz iç,
Hele bir yakından bakılsın da gör!
Anlamaz bilmezsin sen bizim halkı,
Sevgiyi bulasın yakına gel ki,
Kalıplar gerçeği göstermez belki,
Gönül perdeleri sökülsün de gör!
Abdurrahim Karakoç
NÜKTE - GERÇEK FAKİRLİK
Günlerden birgün zengin bir baba, ailesi ve oğlunu çok fakir olan bir köydeki akrabalarına götürür. Bu yolculuğun tek gayesi vardı; o da insanların ne kadar fakir olabileceklerini oğluna göstermek suretiyle, bulundukları durumun kıymetini anlamasını sağlamaktı.
Evlerine döndüklerinde oğluna sorar:
- İnsanların ne zor durumda olduklarını gördün değil mi?
- Evet baba, gördüm.
- Peki, bundan ne öğrendin?
- Bizim evde bir köpeğimiz var, onların ise dört... Bizim bahçe ortasında küçük bir havuzumuz var, onların ise sonu olmayan bir dereleri... Bizim bahçemizde lâmbalar var, onların ise ay ve yıldızları... Bizim görüş alanımız ön avluya kadar, onlar ise bütün bir ufku görüyorlar...Oğlu sözünü bitirdiğinde babası söyleyecek bir şey bulamadı. Oğlu ekledi:
- Teşekkürler! Ne kadar fakir olduğumuzu gösterdin!
