İyi bir arkadaş, hem dünya hem de âhıret için büyük saâdettir.İyi kimselerle görüşen âhırette pişmanlık çekmez. İnsanın başına gelen her felâket, kötü arkadaş sebebiyle gelir. Ondan çok uzak durmalıdır.İyi arkadaş yaptığı iyiliği, akrabâlık sebebiyle veya menfaat sebebiyle yapmaz. Yaptığını sırf Allah rızâsı için yapar. İyi arkadaş insanı, yüksek derecelere kavuşturur. Kötü arkadaş da insanı en aşağı yerlere düşürür.Bunun için, rastgele herkes ile arkadaş olmamalıdır. Herkese sır söylememelidir. Herkesin sözüne kanmamalıdır. İnsanların sözüne değil, işlerine bakmalıdır. Kendisine faydası olmayan kimseden çok sakınmalıdır. Kendisine faydası olmayanın başkasına faydası olamaz. Tirmüzî’nin, Ebû Hüreyre’den bildirdikleri hadîs-i şerifte buyuruldu ki: “İnsanın dîni, arkadaşının dîni gibidir. Herkes kiminle arkadaşlık ettiğine baksın!”

Fâtih Sultan Mehmet Hân, çok cesur ve çok zekî olduğu kadar, çok mükemmel yetişmiş bir hükümdardır.
Yunan, Latin, İtalyan, Fransız, Arap, Fars ve İbranî dillerini de çok iyi biliyordu. Avrupa ilim ve tekniğini çok iyi tâkip ediyordu. İyi bir eğitim görerek zamanın bütün ilimlerini öğrendi. Astronomi, matematik, askerlik, tarih, coğrafya bilgisi çoktu. Kelâm ve matematikte devrinin otoritelerindendi. Avnî mahlasıyle şiirler de yazdı. 3 Mayıs 1481’de vefât etti.

Fâtih Sultan Mehmed Hân, İstanbul'un fethini, 6 Nisan - 29 Mayıs arasında 53 gün süren muhasaradan sonra gerçekleştirmiş ve ordusuna şöyle seslenmiştir:

"Ey kahraman mücâhidler! Allahü teâlâya hamdolsun. İşte bundan böyle Kostantiniyye fâtihlerisiniz. Hazret-i Peygamberin senâ buyurduğu şerefli askerler sizlersiniz. Gazânız mübârek olsun! Çocukları, din adamlarını, sizinle harp etmeyen kimseleri ve kadınları sakın öldürmeyin!.."