MENKIBE - ABDÜLKADİR GEYLÂNÎ

Seyyid Abdülkadir Geylânî hazretleri, İslâm âlimlerinin ve evliyânın en büyüklerindendir. Annesi ve babası tarafından peygamberimizin soyundandır. Fıkıh ve hadis ilimlerinde müctehid idi.

Küçükken annesinden izin alıp ilim tahsili için bir kâfile ile Bağdat’a giderken eşkıyalar kâfileyi basıp soydular. İçlerinden biri gelip Geylânî hazretlerine sordu:

- Senin bir şeyin var mı?

- Evet, 40 altınım var. Koltuğumun altına dikili...Hırsız bırakıp gitti. İkincisi de gelip aynı şekilde sorup aynı cevabı aldı. Bunlar reislerine gidip durumu anlattılar. O da çağırıp sorunca, aynı cevabı aldı. Gömleğini söküp altınları çıkarınca sordu:

- Neden altınların yerini söyledin?

- Çünkü anneme hiç yalan söylemeyeceğime dair söz verdim. O söze ihânet edemem.Eşkıyaların reisi ağlamaya başlayıp; ‘’Bu kadar senedir Rabbime verdiğim söze ihanet ediyorum.’’ diyerek tevbe etti. 60 kadar olan arkadaşı da reislerine; ‘’Yol kesmede reisimizdin, tevbede de reisimiz ol!’’ diyerek onlar da tevbe etti. Aldıkları malları hep geri verdiler.

(İslâm Âlimleri Ansiklopedisi: 7/198)

NÜKTE - CEVİZ VE KABAK

Dinlenmek için hoca,

Yaslanır bir ağaca,

Bu bir cevizmiş meğer,

Anlar, göğe bakınca.

Düşünür; "Yerde kabak,

Ne de büyümüş bir bak.

Ceviz ağacı büyük,

Hayret, meyvası ufak.

Tersi olmalı bunun,

Aklı almaz insanın,

İlâhi hikmetinden,

Suâl olmaz Allahın.

"Konar bir kuş habersiz,

Kopardığı bir ceviz,

Hocanın başına düşer,

Kaşır başı çâresiz.

Biraz acı ve keder,

Hâline şükür eder,

"Ya kabak olsa idi,

Acep ne olurdu?" der.

Erkek : Medeni - Kız : Zeliha - Yemek : İşkembe Çorbası, Ciğer Yahni, Pilav, Baklava