Kaza yerinin etrafını polis kordonu ve meraklı bir kalabalık çevirmiştir. Gazetesine, iyi bir haber yetiştirmek isteyen muhabir, çemberleri aşamayınca bir kurnazlık düşünerek seslenir: - Yol verin!.. Yol verin!.. Ben kaza kurbanının oğluyum!Yol verirler, muhabir yaklaşır. Bir de bakar ki; arabanın önünde bir eşek cansız yatmaktadır.

Bu ilginç hâdise ABD’den Alexandra Donahue’nun arkadaşı Linda’nın başından geçer: Arkansas’a akrabalarını ziyarete giden Linda, alışveriş için bir süpermarkete gider. Arabasını park ederken yanındaki park etmiş arabanın sürücü mahallinde oturan kadın dikkatini çeker. Kadın ellerini başının arkasına kavuşturmuş, gözleri kapalı, kıpırdamadan durmaktadır. Linda, dayanamayıp arabanın camına vurur: “İyi misiniz?” Kadın cevap verir: “Başımdan vuruldum. Beynim dışarı akmasın diye elimle tutuyorum.” Bu cevap üzerine telâşlanan Linda, yardım ister. Ambülans çağrılır.

Otomobilinin kapı kilidi kırılarak açılır ve kadın dışarı çıkartılır. Ancak büyük bir şaşkınlıkla kadının, başının arkasında bir parça ekmek hamurunu sıkıca bastırarak tuttuğu görülür. Sonunda olay anlaşılır. Kadının marketten aldığı mayalı hamur, otomobilin içindeki sıcak havanın tesiriyle, tabanca sesine benzer bir sesle patlar. Hamur parçaları çevreye saçılmıştır. Duyduğu sesi tabanca sesi, başının arkasına yapışan hamuru, kurşun deliğinden dışarı sızan beyni sanan kadın, Linda’nın gelişiyle yanılarak düştüğü kâbustan kurtulur.