Ortaçağ Avrupası'nda katolik inançlarına uymayanları cezâlandırmak üzere katolik kilisesi tarafından kurulan Engizisyon Mahkemeleri, yüzyıllar boyunca, mâsum insanları suçlu ilân edip çeşitli işkencelerle öldürmüşlerdir.

Engizisyon Mahkemeleri ilk olarak 1184 senesinde İtalya'da Verona şehrinde papazlar meclisi tarafından kurulmuştur. Hâkimleri, kuruldukları şehrin din adamları arasından seçilirdi. Piskoposlarca yapılan teftişte Engizisyon Mahkemelerince cezâlandırılacak kimseler tesbit ediliyordu. Bunlara mülhid denirdi. Mülhid olduğuna hükmedilenlerin malı, mülkü zaptedilmekte ve cezâlandırılmak üzere devlet memurlarına teslim olunmakta idi. Bu mahkemelerde en hafif cezâ müebbed hapisti. Bundan başka idam cezâsı ve diri diri yakılma cezâları verilmekteydi. Mülhidleri (Katolik inançlarına uymayanları) herkes ihbar etmeye mecbur tutulmuştu. İhbar etmeyenler hakkında dâvâ açılıyor ve bu kimseler her türlü işkenceye tâbi tutuluyordu. Cehâletin ve yanlış itikâdın bir neticesi olan Engizisyon Mahkemeleri, Fransa, Almanya ve İsviçre'de de kuruldu. İngiltere, Hollanda ve İsveç hâricinde bütün Avrupa'ya yayıldı. En büyük zulüm İspanya'da Endülüs Müslümanlarına karşı yapıldı. İspanya'da tek bir mahkemenin 28 bin kişiyi ölüme mahkûm ettiği söylenirse, bu mahkemelerin dehşeti hakkında bir fikir vermeye kâfi gelir.

Engizisyon Mahkemeleri, 19. yüzyılın başlarına kadar faaliyetlerini devam ettirdiler. 1808 senesinde Napolyon Bonapart bu mahkemeleri ortadan kaldırdı. 1930 senelerinde Rusya'da Stalin, halk mahkemeleri isminde kurduğu zulüm mahkemeleri ile 15 milyondan fazla mâsum insanı öldürttü. Çin'de de Mao, son zamanlarında kültür ihtilâli bahânesiyle yine bu mâhiyetteki mahkemelerle 10 milyona yakın insanı katletti.