ŞİİR - ECEL

Hazret-i Azrail gelip yanıma,	Kimisi iyidir, kimisi kötü,
Habersiz karşıma duracak birgün!	Kimi der ki; ağır geldi tabutu,
Nazlı beslediğim tatlı canıma,	Göğsümün üstünde zambağın otu,
Ummadığım anda kıyacak birgün!	Açılıp çiçeği solacak birgün!

Bir Yâsîn okuyun, gelmesin şeytan!	Mezarda çözerler benim kuşağım,
O mel’undur benim belimi büken,	Gözümde mi kalır oğul uşağım?
Hak yolu dururken bâtıla çeken,	Yakasız gömlektir, yorgan döşeğim,
Ana sûretine girecek birgün!	Gözlerime toprak dolacak birgün!

Ruh çıkınca kalır bir kuru beden,	Karanlık yerlerde ne olur hâlim?
Olmaz beni birgün misâfir eden,	Fayda etmez burada koyduğum malım,
Şu fâni dünyadan eli boş giden	Az yaşa çok yaşa âkıbet ölüm,
Ahrette cezâsını çekecek birgün!	Herkes ettiğini bulacak birgün!

Çenemi bağlarlar, evlâdım, yârim,	Ecel aman vermez gözüme bakar,
Kimseler işitmez, ah ile zârım,	Ömrümü, özümü temelden yıkar,
Bütün amelimden yok ise kârım,	Yılan, akrep, çıyan hep, cesedim sokar,
Topuzu başıma vuracak birgün!	Beni didik didik yolacak birgün!

Hanım figân eder, çocuklar ağlar,	Bunca göçenlerin defteri hâni?
Kimi peştamalı belime bağlar,	Emânettir cümle insanın canı,
Sıcak su koymayın, tenimi dağlar,	Tövbe et aklından çıkarma bunu,
Dostlarım kefene saracak birgün!	Gül cemâlin toprak olacak birgün!

Götürürken birkaç suâl sorulur,	Hazreti Allah, bir tanırım seni,
Günâh sevap, büyük defter dürülür,	Dünyadan îmânsız gönderme beni!
Sonra başucumda telkin verilir,	Ahmet Bertizli’nin zayıftır teni,
Münker-Nekir suâl soracak birgün!	Belki de lütfûnu görecek birgün!

Erkek : Salih - Kız : Nermin - Yemek : Şehriye çorbası, Fırında balık, Salata, Sütlaç