Kâhinlik; cinden bir arkadaş edinip, bazı şeyleri ona sorup, ondan öğrenmek ve bunları başkalarına bildirmek demektir. Cin ile tanışan falcılar ve Yıldıznâme’ye bakıp, sorulan her şeye cevap verenler böyledir. Bunlara ve büyücülere gidip, söylediklerine inanmak, söyledikleri bazen doğru çıksa bile, Allahtan başkasının herşeyi bildiğine ve her istediğini yapacağına inanmak olup, küfürdür.

İbni Âbidin hazretleri buyurdu ki:

“Büyü; ilme, fenne uymayan, gizli sebepler kullanarak, garip işler yapmayı sağlayan ilimdir. Büyü öğrenmek ve öğretmek haramdır.”

İmâm-ı Rabbânî hazretleri buyurdu ki:

“Büyü yapmak küfre en yakın olan, en büyük günahtır.”

Hadîs-i şerîflerde buyuruldu ki:

“Müslüman büyü yapmaz. Allah saklasın, imanı gittikten sonra büyü tesir edebilir.”

“Falcıya, büyücüye, kâhine giderek, onların söylediklerine inanan, Kur’ân-ı kerîme inanmamış olur.”

“Gâibden haber vermek maksadı ile, yıldız ilmi ile uğraşan, büyücü gibi günaha girer.”

“Karı-kocayı birbirine düşüren Allahın lânetine uğrar.”

“Ana ile evlâdın, kardeşle kardeşin arasını açana lânet olsun!”

Büyünün tesiri kesin değildir. İlâcın tesiri gibi olup, Allahü teâlâ dilerse tesirini yaratır. Büyü, kadınlara ve çocuklara daha çok tesir eder.

İmâm-ı Gazâlî “rahmetullahi aleyh” hazretleri, İslâm âlimlerinin en büyüklerindendir. Ömrünü İslâmiyetin emir ve yasaklarını öğrenmek ve öğretmekle geçiren İmâm-ı Gazâlî hazretleri 1058 yılında, İran’ın Meşhed şehrinin Gazâl köyünde doğdu. 1111 senesi Cemazil-evvel ayının 14. Pazartesi günü, orada vefât etti. Müctehid idi. Çok kitap yazdı. O kadar çok kitap yazdı ki, ömrüne bölününce bir güne 18 sayfa düşmektedir. Bağdat’ta Nizâmiyye Üniversitesinde, müderris yani, profesör idi. Daha sonra, Şam’da ve Nişapur’da müderrislik yaptı. İhyâ ve Kimyâ-i Seâdet kitapları çok kıymetlidir.